گرنباشد نسبتے درجائے گاہ ظلمتے در ہر قدم گیرد براہ آن یکے رامہ عیان پیشِ نظر دیگرے را ابر کردہ کور و کر آن نشستہ بانگارِ دل رُبا این ز کوری ہا در اِنکار و اِبا مہ نمے آید نظر در وقتِ ابر ہمچنین صدّیق در چشمان گبر اے برادر از تامل کن تلاش ہان مرد چوں تو سنے آہستہ باش اے پئے تکفیر ما بستہ کمر خانہ ات ویران تو در فکرِ دگر صد ہزاراں کفر در جانت نہان رو چہ نالی بہر کفر دیگراں خیزد اول خویشتن را کُن درست نکتہ چیں را چشم می باید نخست *** گر لعنتے برما کند او نہ بر ما خویش را رسوا کند ***ِ اہل جفا آسان بود *** آن باشد کہ از رحمان بود الراقم خاکسار مرزا غلام احمد قادیانی ماہ مئی؍ ۱۸۹۵ ؁ء