منؔ سوء أعمالھم و ظُلموا من أیدی ’’الخالصۃ ‘‘ و إخوانھم و کانوا یستشرفون وقت حکومتک کاستشراف الصائمین ھلال العید، و یرقبون عنایتک رقبۃ الحبلی ولادۃ الابن السعید۔ و کانوا بقدومک یستفتحون۔ و قد مضت علیھم ایام کانوا فی حُللِ إمارات و بعصیّ اختیارات فیلوعھم فی بعض الاوقات ادّکار ھذہ الدرجات، فان قلع العادات من المشکلات۔ و ما قلت لک الا نصحًا و انما الاعمال بالنیات۔ و واللّٰہ ان الخیر کلہ فی اکرامھم و ردِّ عزتھم الیھم ببعض المناصب و العطیات، و ما أری خیرًا فی حیل استیصالھم و قتلھم کالحیات، و ما کان لنفس ان تموت او تنفی من الارض الا بحکم رب السمٰوات۔ فأشفقی علیھم ایتھا الملیکۃ الکریمۃ المشفقۃ احسن اللّٰہ الیک وا عفی عنی ان رایت مرارۃ قولی فان الحق لا یخلو من المرارۃ والعفو من کرام الناس ترجمہ: و خوارداشتہ و از جا بردہ شوند۔ و در حقیقت نمی شود کہ نفسے از نفوس جز حکم خدا بمیرد یا از ملک اخراج کردہ شود۔ بر این ضعیفان رحمے بفرما و اگر در قول من تلخی رفتہ باشد عفو و درگذر بکن زیرا کہ حق پیوستہ مخلوط بہ مرارت می باشد و بزرگان از زلّات اغماض می کردہ اند۔ می بینم کار مسلمانان بجائے رسیدہ است کہ از شدت فقر و بیچارگی در ملک امرا جز خشت و سنگ نماندہ۔ سر ہا از عمامہ و دستار برہنہ شدہ و از اثاثتہ البیت بجہت رہن جزکوزہ سفالین در دست ندارند۔ وقتے از اوقات بود کہ خدم و حشم و متاع و قماش داشتند و امروز جز دست و پائے آنہا خادم آنہا نمی باشد۔ از دست گردش روزگار و روز افزونی صعوبات و انسداد راہ ہائے