أرؔ ضہم و داریھم فانک نزلت بدارھم و آتاک اللّٰہ ملکہم الذی أمروا فیہ قریبًا من ألف سنۃ مما تعدون۔ فاشکری ربک و تصدقی علیھم فان اللّٰہ یحب الذین یتصدقون۔ الملک للّٰہ یؤتی من یشاء و ینزع ممن یشاء و یطیل ایام الذین یشکرون۔ ایتھا الملیکۃ المکرمۃ لا شک أن قلوب مسلمی الھند معک و لا استنشق منھم ریح الفساد وما أری فیھم نار العناد و انّھم رجلک و خیلک المستعدون لفداء النفس و اداء شرائط الانقیاد والحاملون لک جمیع شدائد القُنن والوِھاد بل ھم اول خدمک فی مواطن الاقدام والانبراء۔ و جوارحک فی مواضع الفصل والامضاء اشارتک لھم حکم، وطاعتک لھم غنم۔ لن تری منھم غدرًا و لا عذرا ولکنھم یا قیصرۃ الھند قومٌ کان لھم شان۔ وکانت فیھم سرر و تیجان، وکانوا یحکمون علی عبدۃ الصنم کالرعاۃ علی الغنم، فَقُلِّب أیامھم ترجمہ: بد انجام ئ ناکرد نیہا اسیر پنجۂ جور و جفائے خالصہ گشتند۔ و از زمانے در از سایۂ ہما پایہ ات راچون روزہ دارے از پئے ہلال عید و برنگ زن آبستن بجہت زادن فرزند سعید چشم در راہ و بیتاب می بودند۔ بساست کہ یاد ایام گذشتہ کہ حلہ ہائے سلطنت در برداشتند ایشان را نعل در آتش میکند زیرا کہ قلع عادات از محالات می باشد۔ خدا برنہان من آگاہ و گواہ است کہ این قدر کہ عرض خدمت شریفہ ات کردہ ام ناشی از نصح و خیر طلبی بودہ است۔ و سو گند بخدا یاد میکنم کہ ہمہ خیر و مصلحت منطوی درین می باشد کہ اکرام و اعزاز ایشان بایشان باز بدہی و از عطائے بعضے مناصب و مدارج ایشان را امتیاز و افتخار بہ بخشی۔ و ہرگز مصلحت درین نیست کہ برنگ مار و مور ضعیف