جوؔ ھر نقی و تستنبطین دقائق المعدلۃ بفکر دقیق و ذھن ذکی و ان لک فی ھذہ اللیاقۃ مآثر حلوّ المذاقۃ ملیح السیاقۃ و یحمدک المحمودون۔ فالآن قد اُلقی فی بالی بعد تصور کمالاتک و حسن صفاتک التی تضوعت ریحھا فی العالم ان أخبرک من أمر عظیم، لیرتفع بہ قدرک عند رب کریم۔ وما اذکرہ الّا بفورۃ إخلاصی لان اخلاصی قد اقتضی ان ادعوک الی خیرک ولا أُلغی لوازم شکرک و ترجمہ: سزاوار نیست کہ امرِ خیر را از محسن خود پنہان دارد بلکہ برا و واجب است کہ متاع خودرا بر او عرض بدہد۔ اے ملکۂ کریمۂ عظیمہ من خیلے در شگفت فروماندہ ام کہ با این کمال فضل و علم و فراست از قبول اسلام ابا میداری و چنانچہ در امور عظام امعان و غور را کار میفرمائی در اسلام نگاہے نمی اندازی۔ عجب است کہ در شب تیرہ و تار چیزے را باز می بینی ولے اکنون کہ آفتاب باہمہ تجلی و وضاحت بر آمدہ آنرا در نمی یابی۔ یقین بدان کہ دین اسلام مجمع انوار و منبع بحار است و ہر دین حقے شعبۂ ازآن میباشد۔ ہر کہ خواہد بیازماید۔ فی الحقیقت این دین دین زندہ و مجمع برکات و مظہر آیات است۔ امر بہ طیبات و نہی از خبیثات میکند۔ ہر کہ خلاف آن بگوید و اظہار دہدا و لاریب دروغ زن و مفتری باشد۔ و از مفتریان پناہ بخدا میجوئم۔ از آنجا کہ آنہا حق را پوشیدہ و با باطل دوستی ورزیدہ اند خدائے حکیم آنہا را مورد نفرین گردانیدہ و نور فطرت را از سینۂ آنہا برون کشیدہ است چنانچہ حظّ خود را ازان نور فراموشیدہ بہ ساختہا و تعصبات خویش شادمانی میکنند۔ اے ملکہ این قرآن کریم خاصیتے دارد کہ سینہ را پاک و صاف و از نور پُر میفرماید۔ و