و اؔ ن شر الدواب عند اللّٰہ الاشرار الذین یؤذون المحسنین و یُتْبِعون المریحین، فاللّٰہ یضع الفاس علی اشجار حیاتھم فھم یُقطعون۔ ایھا الناس اناکنا قبل عھد دولۃ ھذہ الملیکۃ المکرمۃ مخذولین مطرودین من کل طرف لا نعرف سکنا، و لا نملک مسکنا و کانت ’’الخالصۃ‘‘ یخطفون اموالنا خطفۃ الباشقِ، ثم یمرقون مروق السھم الراشق و ینسلون۔ و کنا کالذین فی المعامی و الموامی یُستفردون، و من لظی الغربۃ یتأججون۔ فنجانا اللّٰہ من ھذہ البلایا کلھا و اعاننا بقوم ذی الوجہ البدری واللون الدری فعادت بقدومھم أیام روحنا و ریحاننا و رأینا بھم شکل أوطاننا و إخواننا و أیدوا و نصروا و قاموا لإیطاننا فدخلنا بعد ترجمہ: از نزول باران متصل طراوت و نضارت می یابد۔ این ملکۂ جلیلہ جمیلہ را در ملک و ملکوتش رعیت جان نثارش از زبّاء دوست تر و عزیز تر میدارند۔ الہٰی وجود وجودش را از بہر ما مبارک بفرما و ملک وے را از مکائد روس منحوس محفوظ دار۔ آمین ازین سرا پردہ نشین عظمت احسان کثیر و عیش نضیر دیدہ ایم اگر از کافر نعمتے تقصیرے در ادائے حقوقش بکنیم ہما نا تفریط در حقوق حق تعالیٰ کردہ باشیم۔ بدترین آفرینش در نزد خدا آن بد کرداران می باشند کہ ایذاء و اضرار محسنان و راحت رسانان را پیش نہاد ہمت می سازند۔ عاقبت کار خدائے کریم بر درخت زندگی آنہا تبر ہلاکت میگزارد و آنہا را از بیخ برمیکند۔ برادران قبل از عہد این ملکہ مکرمہ صورت حال ما این بود کہ ازینجا دو اندہ و از آنجا راندہ بے یار و بے دیار۔ خالصہ اموال مارا ہمچو باز