و ؔ کانوا یرغبون فی الصالحات و فعل الخیرات و یمسکون بکتاب اللّٰہ و ینصرون دین اللّٰہ و الی نوائب الحق یأفدون۔ و بعد ذالک الایام قُلِّب امر سلطنۃ الاسلام و تطرق الاختلال و الضعف فیھا لیصیب الذین اجرموا من الملوک صغارمن عند اللّٰہ و عذاب شدید بما کانوا نسوا حدود اللّٰہ و بما کانوا یعتدون۔ فصاروا طرائق قددًا یبغی بعضھم علی بعض و یقتلون انفسھم و یفسدون۔ و ترکوا کل رشدٍ و صلاح و مالوا إلی ما یباین الورع و کانوا فی أعمالھم یعتدون۔ و لم یبق فیھم من یتعاشر بالمعروف و یرحم ترجمہ: برانگیخت کہ دست تطاول و اعتدا بر مقبوضات و متصرفات آنہا دراز کردند و اکنون شہرے و دیگر قریۂ مرۃ بعد اخری از دست آنہا بدر رفت و قوت و شوکت آنہا بالمرۃ رو بانحطاط و اضمحلال آوردہ در ہر ناحیتے و طرفے ملکے و عالمے سر بالاکشید و ہریکے از خود سری و خلیع العذاری دم زدن بنا کرد و خیلے شگرف طوفان بے تمیزی در تموج بود۔ ہر حدی و ثغری ملکی فریدی داد کامرانی و مطلق العنانی در آن میداد۔ ہمچنیں بزرگان این بندہ بے منازعت انبازی و سہیمی زمام اختیار بعض حدود را در دست و شاہانہ اقتدار برآن داشتند و در ہمۂ امور سیاہ و سپید و دار و گیر رعایا و برایا قضا یا وحکومتہا بایشان مرفوع می شد۔ و در فصل مہام زیر دستان پیوستہ خوف الٰہی مطمح انظار آنہا بودہ۔ قوتی و دولتے قاہر برسر آنہا نبود کہ می بایست روئے استیذان بدومی آوردند۔