علیؔ الضعیف المؤوف بل عاقب بعضہم بعضًا بالسیوف و ارادوا ان یأکلوا شرکاء ھم و یستأصلوا اخوانھم و اکابرھم و آباء ھم و کانوا من بعدھم کالذین لا شریک لھم فی الملک و ھم متوحدون۔ و اکثرھم کانوا یعملون السیئات و یستوفون دقائق الشھوات و یترکون فرائض اللّٰہ و حدودہ و الی شرک الاھواء یوفضون ثم لا یقصرون۔ و فرحوا بما عندھم من الدنیا واستقرء وا طرقا منکرۃ و أخذوا سبلا منقلۃ و طاغوا و زاغوا وانتہی امرھم الی فساد ذات البین فسقطوا من الزین فی الشّین فَغُیِّر زمانھم و قُلِّب دھرھم، ذالک ترجمہ: خلاصہ بعد از مرور دہور صالحان و متقیان از پدران ما از عالم ناپائدار پدرود شدہ اخلاف اجلاف جائے آنہا گرفتند۔ و در ایام خود بالنوبہ انہماک در شہوات عاجلہ و اضاعت جمیع امور صالحہ را وجہ ہمت خود قراردادند۔ بالجملہ کافۂ امرائے مسلمین در آن عہد ہیچ شغلے غیر از استیفائے لذات دنیہ و ارتکاب بر معاصی و مناہی نداشتند۔ و عمل بر احکام قرآن و اقامت صلوٰۃ را ہمہ خط کش نسیان ساختند۔ چون کار بدین غایت انجراریافت کہ از فقدان حرارت ایمانی و برودت غرازت دینی جسم بے روح و ہمہ ہاسگان جیفہ خوار دنیا و ملوث بقاذورات آن شدند خدائے علیم حکیم خواست آنہارا ازین خواب غفلت بیدار و از معارج بلند متنزّل و ذلیل و خوار سازد بیک ناگاہ گروہے از پرستاران اصنام کہ خود را خالصہ می گفتند از کنج خمول بمیدان بروز کردند۔