منؔ اقوام الجیل و کان زمام الحکومۃ اذ ذاک بید اقتدار الملک الذی کان اسمہ ’’بابر‘‘ و کان من الذین یکرمون الشرفاء و یعظمون۔ فاعزّھم و أکرمھم و أعطاھم قری کثیرۃ و جعلھم من امراء ھذہ الدیار و اھل الأرضین و عظماء الحراثین و زعماءھم و من الذین یتملکون۔ فرقوا فی مدارج الاقبال و زادوا أموالا و أراضی و إمارۃ و کانوا مع إماراتھم و ثروتھم یتقون اللّٰہ و فی سبل الخیر یسلکون۔ و فی ایام امارتھم تَھلّل وجہ الاسلام فی رعایاھم و اقوامھم و کانوا اتقیاء و کانت الامم لھم یخضعون۔ ترجمہ:آنہا را شبِ ادبار در د امان فرو نہضت کہ بدکرداران و فاسقان را از پادشاہان عقاب الیم و رسوائی عظیم نصیب حال شود۔ خلاصہ از شومئی سیاہ کاری ضعف و اختلال درکار آنہا راہ یافتہ گردن از ربقۂ کلمۂ واحدہ برون کشیدہ عہد توادد و تعاون را از ہم گسیختند و از بغی و عناد و تحاسد و تنافس بر استیصال ابنائے قوم فرو ریختند۔ و از ہر گونہ تورع و اتقا و رشد و صلاح اعراض ور زیدہ رو بہ ارتکاب منہیات و معاصی آوردند۔ و فرایض و حدود اللہ را پشت پازدہ رکون و سکون بمتاع فانی دنیا کردند۔ از این زیغان و طغیان کار بجائے رسید کہ بعضے از ایشان ارتداد از دین اسلام و شعائر کفرۂ ہنود را شعار و د ثار خود ساختند۔ در خلال این احوال تنور غضب الٰہی در فوران آمدۂ ارادۂ آن کرد کہ ملک را از دست آنہا انتزاع نماید۔ لا جرم قومہا را