فی ؔ عینہ کبرًا و قلًی وھم الذین یستکبرون۔ وانی اری المصدقین انھم یزیدون۔ واری المکذبین انھم ینقصون، ویأتی الارض ربّی ینقصھا من اطرافھا ویفھّم القلوب ویفتح العیون ویزیل الظنون۔ والذین یأتوننی بتوسم الاتقیاء فھم یعرفوننی ویبایعون۔ یشحّذ بصیرۃ تقواھم فھم لا یتردّدون۔ وقد أنبأنی ربی اننی کسفینۃ نوح للخلق فمن اتانی و دخل فی البیعۃ فقد نجا من الضیعۃ ‘ فطوبی لقوم ھم ینجون۔ و ما آمر الناس الا بالقرآن و الی القرآن و الی طاعۃ الرب الذی الیہ یرجعون۔ ان اللّٰہ قد رأی فی قلوب الناس و جوارح الناس و اعین الناس و آذان الناس و نیّات الناس ذنوبًا و آثامًا و اجرامًا و رآھم ملوّثین بانواع المعاصی ترجمہ: بہ تمامتر سہولت بر مناکبش آمد و شد میکنند۔ و بدریا ہا نگاہ بکنید۔ حق تعالیٰ قومے را برگماشتہ کہ دریا ہا را پارہ پارہ کردہ وجویہا ازان کشیدہ اند و ہنوز مداومت بر این عمل دارند۔ مہارت تمام در علم تفجیر انہار بدست آوردہ بہر وادی کہ بے آب و گیاہ بودہ روانش ساختہ اند بجہت اینکہ بلائے خشک سالی را از سر مردم دفع کنند و ہم بجہت اینکہ از حاصل زمین نفع کلی گیر بیارند۔ و تعطیل شتر مادہ اشارت بہ گاری آتشین است کہ ہمہ مرکوبات را از شتر و بختی و ہرچہ از آن قبیل است بیکار محض گردانیدہ کہ خلق ازان اعراض کردہ بآرزوئے دل سوار برآن میشوند و احمال و اثقال را برآن بار میکنند۔ و برنگ در نوشتن زمین از ملکے بملکے میرسند۔ این فضل خداست برما و بر جمیع مردم ولے اکثرے از بنی آدم شکرنمی کنند۔ دلہائے آنہا در زیر