شِقّۃؔ من قرطاس فھم یعرفونھا و لا ینکرون۔ او ھی مصر افضل من الحرمین ولھا فضیلۃ علی قری اخری و یسکن فیھا الطیبون۔ وما یغُرّنّھم ما جاء فی احادیث نبینا صلی اللّٰہ علیہ وسلم لفظُ دمشق فان لہ مفھوما عاما و ھو مشتمل علی معان کما یعرفھا العارفون۔ فمنھا اسم البلدۃ و منھا اسم سید قوم من نسل کنعان و منھا ناقۃ و جمل و منھا رجل سریع العمل بالیدین و منھا معان أخری فما الحق الخاص للمعنی الذی یصرون علیہ و عن غیرہ یعرضون۔ و کذالک لفظ المنارۃ التی جاء فی الحدیث فانہ یعنی بہ موضع نور و قد یطلق علی علم یھتدی بہ فھذہ اشارۃ إلی أن المسیح الآتی یعرف بأنوار تسبق دعواہ ترجمہ: ملائکہ و ارواح رسولان مقدس و انبیاء و صدّیقان و دیگر مومنان۔ برعایت مناسبتہا کہ حکمت قدسیّہ اقتضائے آن فرمودہ اثر خود بر زمین القا می کنند۔ پس آسمان از نزول و رجع باقسام غیر متناہیہ توجہ بزمین می کند و ہمچنان زمین ازآن باقسام بیحد وعدّ انصداع و ایوامی پذیرد۔ چنانچہ از اقسام نتائج این رجع و صدع آن چیزہاست کہ در طبقات زمین پیدا می شود مثل زر و سیم و آہن و جواہرات نفیسہ و غیرہا۔ و از این اقسام است زروع و اشجار و نباتات و اثمار و عیون و انہار وغیرہا۔ و ازین اقسام است شتر و خر و اسپ و ہر دابہ کہ بر زمین رفتار دارد و ہر پرندہ کہ در ہوا می پرد۔ و از این اقسام است انسان کہ آفرینش او باحسن تقویم شدہ و تاج فضیلت و شرف برہمہ کائنات چہرہ آرائی حال او آمدہ