التیؔ اراد اللّٰہ ان یریھا کبیرۃ نادرۃ فنظیرھا فی القرآن بشارۃ مدد الملا!ئکۃ کی تقرّ قلوب المؤمنین و لا تأخذھم خیفۃ فی ذالک المأویٰ۔ فانہ تعالٰی وعد فی القرآن للمؤمنین و بشرھم بأنہ یُمِدَّھم بخمسۃ آلاف من الملا!ئکۃ و ما جعل ھذا العدد الکثیر إلا لھم بشری۔ لان فردا من الملا!ئکۃ یقدر باذن ربہ علی ان یجعل عالی الارض سافلھا فما کان حاجۃ الی خمسۃ آلاف بل الی خمسۃ ولکن اللّٰہ شاء ان یریھم نصرۃ عظیمۃ فاختار لفظًا یفھم من ظاھرہ کثرۃ الممدین و اراد ما اراد من المعنی۔ ثم نبہ المؤمنین بعد فتح بدر ان عدۃ الملا!ئکۃ ما کانت محمولۃ علٰی ظاھر الفاظھا بل کانت مؤوَّلۃ بتأویل یعلمہ اللّٰہ بعلمہ الأرفع والاعلی۔ و فعل کذالک ترجمہ: درین ترتیب حرفے و لفظے درمیان نیا وردہ۔ و مراد از نزول عیسیٰ نزول ارادات و توجہات او بر مظہرے است کہ از روئے استعداد و قویٰ قائم مقام او بودہ۔ او را در رنگ و صبغ او بمثابۂ رنگین و مصبوغ ساختند کہ او (مظہر) در معنیء اتحاد مغمور و مشابہ بہ عین اصل خود گردید۔ و مدارک و اخلاق و جوہر و طبیعت اصیل و مثیل باہم دگر بنوعے تقارب پیدا کرد کہ در رنگ شیء واحد و در ملاأ اعلٰی نامزد بیک نام بشدند۔ و اگر شوق آن داری کہ برکنہ این سر بو جہ ظاہر پی بری اینک بشنو۔ آنچہ خداوند پروردگارم ازاین اسرار برمن کشودہ آن است کہ درین زمان کہ ضلالت نصاریٰ ازحد تجاوز کردہ و خلقے کثیر از مکائد آنہا از دین حق انحراف ورزیدہ و