بعدؔ ذالک : 3 ۱ فما ادراک انہ فی جمع ذکر الرجعین الی ما أومٰی۔ فاعلم أنہ أشار إلی أن عود الانسان بالبعث بعد الموت فی قدرۃ اللّٰہ تعالٰی کما انہ یعید أرواح المقدسین بإعادات انعکاسیۃ من السماء التی ھی ذات الرجع الی الأرض التی ھی ذات الصدع و مولد کل من یحیا۔ و ھذہ نکتۃ عظیمۃ لطیفۃ عُضَّ علیھا بنواجذک و خذھا بقوۃ ھداک اللّٰہ خیر الھدیٰ۔ ھذا سِرّ النزول الذی فیہ یختلفون۔ امر من عندہ لیقضی امرًا قدر و قضی۔ واعلموا أن لِلّٰہ تعالی عند ذکر انباء الغیب أَلسنۃ شتّٰی۔ فتارۃ ینبئ فی الفاظ مصرحۃ للحقائق المقصودۃ و یری سقیاھا و مرتعھا و یبدی ما قصد
و عنی۔ و تارۃ ینطق بلسان التجوز والاستعارۃ لیخفی الامر و یبتلی الناس بھا
ترجمہ: بر آن نیانداختند۔ نمی بینند خدائے بزرگ در مقامات مختلفہ از وفات مسیح ایمائے فرمودہ و قرآن ازآن پر است اما در اثبات حیاتش حرفے و لفظے نراندہ۔ و بس است قول مسیح در قرآن۔ و من گواہ بودم بر ایشان الخ۔ نگاہ کن چہ طور ازین وفات مسیح بہ ثبوت میرسد؟ چہ اگر مقدّر بود کہ مسیحؑ بار دگر ظہور در دنیا خواہد کرد چارہ نبود ازین کہ مسیحؑ در قول خود دو شہادت را ذکر میفرمود۔ و با قول خود گواہ بودم بر ایشان انضمامًا می گفت و گواہ شوم بر ایشان کرت دیگر۔ و نمی شد کہ حصر بر شہادت اول می کرد۔ و حق تعالیٰ میفرماید۔ در زمین زندگانی کنید۔ درین آیت زیست و مرگ ہر دو را بزمین وابست فرمودہ۔ کلام خدا و شہادت نبی و یرا ترک و دیگر گفتار ہا را قبول میدارید؟ ستمگران را