فیؔ الافکار، و دیانتکم فی الأنظار، و لا تحیدوا من اللّٰہ البار‘ و لا تردوا نعمت اللّٰہ التی جاء ت فی وقتھا و لا تولوا و انتم معرضون۔ و ان تسمعوا قولی و تلتفتوا الی مواعظی و الی الوصایا التی أنا موصیکم الیوم فاللّٰہ یرضی عنکم و یثمرکم و یکثرکم و ینزل برکاتہ علیکم و یجعل برکۃ فی اولادکم و ذریاتکم و زروعکم و تجاراتکم و عماراتکم و اماراتکم و یحییکم حیٰوۃ طیبۃ فتدخلون فی امان اللّٰہ و تحت ظلّہ تعیشون۔ و ان لم تنتھوا من شرورکم و لم تضعواحُکم اللّٰہ علی نحورکم فتؤخذون بذنوبکم و تاکلکم نار عیوبکم و یجعلکم اللّٰہ قصصًا للآخرین و عبرۃ للناظرین و یذرّیکم و یزعجکم فتبقی طلولکم و انتم تفنون ترجمہ: خندہ می زنند۔ ومیگویند ’’ محدّثیت وشرف مکالمات الہٰیہ و شرف رسالت چیزے نیست۔ و اگر بخواہیم کمترین مریدان را باین مقام میتوانیم رسانیم۔ اما از ہمچو امور کراہت میداریم‘‘۔ خدا تعالیٰ بر دل ایشان مُہر زدہ کہ نظر بحق و قصد و شناخت آن نکنند۔ و بدیدہ حقارت بآن کس می نگرند کہ حق تعالیٰ او را بسوئے بندگان خود فرستادہ۔ و میگویند ’’خدا مارا آگاہی دادہ کہ او کافر و کذّاب است‘‘۔ و اصرار بر این قول دارند و تکذیب میکنند۔ ’’و میگویند ہمہ برکتہا منوط بہ بیعت است و این کس شرف بیعت شیخے از مشائخ ندارد‘‘۔ و حقیقت این است کہ بیعت آنہا بیش از صفقۂ زیان کار نمے باشد۔ بلکہ آن دروغ بے فروغے است کہ دخل سازان تلمیع گر آنرا تراشیدہ۔ وائے حسرتا بر آنہا ندانند کہ مسیح از آسمان با ہمۂ علوم