ویجرّؔ د اللّٰہ وراء کم سیفہ و یسلط علیکم من یؤذیکم و یضرب علیکم الذلۃ و من کل مقام تُطردون۔ ان اللّٰہ یرید ان یؤید دینہ و ینصر عبدہ۔ أفھذا اسلامکم أنکم علی خلافہ واقفون۔أ تستطیعون إِزعاج شجرۃ غرسھا الرب الکریم أ باللّٰہ تحاربون۔ رب ما أرعبَ إقدامک إذا نزلت لنصرۃ قوم فھم الغالبون۔ رب ما اقطع حسامک اذا جرّدتہ علی حزبٍ فھم المقطوعون۔ ان اللّٰہ تجلّٰی بألبسۃ جدیدۃ فقوموا لہ ایھا الغافلون۔ و ان تغافلتم و اعرضتم فسوف تذکرون و تتندمون۔ انظروا الٰی اقوام قبلکم عصوا اللّٰہ فضربھم علٰی سیماھم و أخذھم بالبأساء والضراء و أبادھم ترجمہ: فرود آید و از زمین و زمینیان چیزے اخذ نہ کند؟۔ چہ شد کہ شعور ندارند۔ ندا نند کہ فرستادگان پروردگار احتیاج بہ بیعت کسے ندارند و ہمہ علوم از ربّ خود تعلّم می کنند۔ ازو می گیرند و بادمی بینند و باد می شنوند و از او و باو میگویند۔ روح اللہ در ایشان سکنی دارد و با روح او تکلم می کنند۔ و بہمان روح ہر صاحب فطرت سلیم را نورانی میفرمایند و بآن افاضہ می نمایند۔ و بآن اطلاع برگنجہائے علم دارند۔ و بآن حجت خداوندی اقامت میکنند بر شخصے لجاجت بانکار حق دارد و ازان سر باز زند۔ و از خدا تعالیٰ بایشان نصرت میرسد۔ خدا تعالیٰ در سینہء ایشان معارف قرآن ودیعت می سازد۔ و ایشان را از آگاہانیدن از نوادر وقائع زمان می نوازد۔ و بایشان