ظنّ اؔ لسوء بما کانوا یستعجلون۔
و أما البرکۃ فللذین یسمعون کلامی و یرون آیاتی و یظنّون بانفسھم خیرًا و یقبلون الحق و لا یستکبرون۔ فاولئک ھم الذین سعدوا فی الدنیا والآخرۃ و قاموا لطلب الحق فھم یطلبون۔ لا یمشون مکبین علی وجوھھم و یسئلون عند کل شبھۃ لینجوا منھا ولا یصرون علی الباطل ولا یغفلون۔ فعلیھم صلوات اللّٰہ و رحمتہ و برکاتہ و ھم مرحومون۔ یا ایھا الناس اسئلونی ان کنتم تشکون۔ وادعو اللّٰہ تضرعًا و خفیۃ واستکشفوا منہُ یکشف علیکم و لا تقعدوا مع الذین یخوضون بشرّ من عندِ انفسھم و لا یتبعون سبیل الرشد و لا یطلبون الحق و ھم مستکبرون۔ یا ایھا الناس ان نزول المسیح کان امرًا غیبیًا فاللّٰہ
ترجمہ: غیر از روئیدگیہائے خبیث چیزے ندارد۔ مثل بہائم برپا و دست رفتار میکنند و استقامت ندارند۔ افراط عادت ایشان است۔ وجور و ستم سیرت ایشان۔ و آثار براہمنان گمراہ مبلغ عرفان ایشان۔ و اشعار شعراء ہیزم آتش وجد ایشان و غذائے دل ایشان۔ ربّ خود راگزاشتہ و رو بہ دنیا شدہ لا جرم خدائے تعالیٰ آنہارا از بصیرت و معرفت محجوب و مہجور داشتہ و بجہت خود زیارت گاہ ہا از اہل قبور تراشیدہ و برکات پناہ گاہِ ربّ کریم را از دل فراموشیدہ۔ اقدام بر فسق می نمایند و بازنمی آیند۔ پادشاہے را کہ قاہر بر فوق ہمہ بلاد است گزاشتہ۔ و غاشیہ اطاعت ہر ناچیز ذلیل بے سامان را بدوش برداشتہ۔ اینہا ستم بر خد انمی کنند۔ بلکہ بر جان خود ہامی کنند۔ از غلو