فیؔ المیدان و تتراسلوا و فی المضمار تتبارَوا و فی حلقۃ السوابق تتبارزوا کما أنّکم تدّعون۔ فان بارزتم فتجدون مَطْلَعی علیکم اسرع من ارتداد طرفکم الیکم و یخزیکم اللّٰہ خزیًا مؤلمًا و تُغْلَبون۔ انّی جئت لاعلاء کلمۃ الاسلام و انتم تخالفون۔ و ارید اَن اجدّد دین اللّٰہ و انتم تزاحمون۔ ألا ترون ان الاسلام عاد غریبًا و ورد علیہ مالم یرہ الرّاء ون۔ و لا رواہ الرّاوون ما لکم لا تأخذکم الرجفۃ من ھذا و لا تتألّمون و ما لکم لا تغیرون علی ھذا و لا تشتعلون۔ أ أنتم رجال ام مخنّثون ایھا الجاھلون۔ الا ترون انّ الفتن قد تعاظمت۔ و ان ظلماتھا قد عمّت و احاطت۔ و ان الارض القت ما فیھا و تخلّت۔ و انّ البدعات قد ثَرَّت و کثرت، و ان تعالیم القُرآن قد رُفعت ترجمہ: از واصلان می گمانند۔ روبخلق میدارند۔ امّا دیدہ بخدا برنمی گمارند۔ دیدہ و از نمی کنند کہ چہ تاختہا برساحت اسلام میرود۔ و ہنوز بآز و ہوا چنان گرویدہ اند کہ مشرکان در گرد ُ بت حلقہ کشیدہ اند۔ خانہ اسلام ویران شد و ایشان بگلیم غفلت سر نہفتہ و جوئے شیر اسلام خشک گردید و ایشان بخواب ناز خفتہ و بازار شرع الٰہی کا سر شدا ما گوش آنہا از شورشا ماینہا حرفے از این تباہی نشفتہ۔ از آتش عشق الٰہی و گرمیء آن سرد و بے سوزند۔ اگرچہ انبار ہیزم و زگال ہا در گرد خود می افروزند۔ چیزے از کار خوبی بجانیارند۔ اما ستایش مردم را خواستگاراند۔ چنان می نمایند کہ از مجاہدات لاغر و نزارند۔ اما از خیر وتقویٰ بے برگ و بارند۔ فرائض را بجا نمی آرند۔ و ذکر تہجدات بر زبان