عنؔ داعی اللّٰہ و ھم یعلمون۔ کل احد منہم یُسحِت السنّۃ و یبری و یدعوالبدعات و یقری۔ و یقول: انظروا زھدی و فقری۔ و لا یدرون شیءًا و یحسبون انہم واصلون۔ و ینظرون الی الخلق و الی اللّٰہ لا ینظرون۔ لا یرون غارات الرزایا علی الاسلام و یعکِفون علی أھواۂم کعکوف المشرکین علی الإصنام و لا یبالون۔ عفت دار الدین و ھم غافلون و غاض در الإسلام و ھم نائمون۔ و بار سعر الشرع و ھم یستبشرون۔ لا یدرون نار العشق و حرارۃ الذکر و قبس الفکر غیر التضحی و اصطلاء الجمر و یحبون ان یحمدوا بما لا یفعلون۔ یراء ون انھم نِضْو مجاھدات۔ و ھم عاری المطا من لباس تقات۔ و یذکرون تہجداتھم و ھم للفرائض تارکون۔ لا نصیب لھم من کلام
ترجمہ: بعضے از شما ماء یل برہبانیت شدہ و ترک امرے خداوندے گفتہ راہ بیباکی می سپرند۔ و چون بادائے نماز رو آرند کسل و بے ذوقی و انمایند ولے از عمل بریاضتہائے تراشیدۂ برہمنان حظے می برند۔ پائے اسپان را خون آلود و کوہان شتران رامی برند۔ (یعنی ریاضات شاقۂ جان فرسا بجامی آرند) و گمان دارند کہ سعیء نیکو میگزارند۔ میگویند بقرآن ایمان آوردہ ایم امّا ایمان بآن ندارند۔ و میگویند پیروی سنت میکنیم امّا نمی کنند بلکہ راہ ہائے ضلالت را اختیار دارند۔ چہ آنانکہ حق را دریافتہ اند۔ از ہمہ چیز ہا بریدہ و رہیدہ و بہ نحوے رو با د آوردہ اند کہ از مال و متاع دنیائے دنی دامن فراچیدہ و وجود پاک ویرا برہمۂ فرزند و زن برگزیدہ اند۔ توفیق و ہدایت نصیب حال آنہاست و بر ایشان دائما صلوۃ و رحمت خالق ارض و سما ست۔