للّٰہ ؔ و ھم عن انفسھم منقطعون ما بقی تحت رداءھم الا اللّٰہ‘ تحسبھم باقین موجودین و ھم فانون۔ جرّدوا سیوفًا حدیدۃ علٰی انفسھم سفاکین وانسلخوا منہا کما ینسلخ الحیّۃ من جلدھا و یری اللّٰہ صدقھم و وفاء ھم و ھم عن اعین الناس غائبون۔ أعجب الملائکۃ سِلْمھم و اسلامھم و ثباتھم و تعلقھم بحبھم و جھال الناس علیھم یضحکون۔ یوذونھم ببھتانات و یکفرونھم بمفتریات ولا یعلم سر ھم الا اللّٰہ و ھم تحت قبابہ مستورون۔ والذین آثروا الحیاۃ الدنیا واطمأنوا بھا و فسقوا و أفاحوا دم التقوی و قفوا ما لم یکن لھم بہ علم فسیعلمون ایّ منقلب ینقلبون۔ یخافون الخلق ولا یخافون اللّٰہ و ھم علی انفسھم شاھدون۔ منعھم شمم انوفھم و عظمۃ عمائمھم من قبول الحق فأعرضوا ترجمہ: روان نشد۔ مالک خرما نبان نشد۔ و مثل است ہر کہ جست یافت۔ پس اے قوم من در تکفیر من بغیر عرفان و در تکذیب من بغیر حجت و برہان شتاب کاری مکن۔ از دشنانم زبان میالا و از ملامت و عتاب آزارم مرسان۔ و در غیب خدا تداخل و بر چیزے کہ علم بآن نداری اصرار مکن۔ البتہ میشود کہ شخصے را کفر بخوانید و او در نزد خدا مومن باشد۔ و شخصے را تفسیق کنید و در دیدۂ خداوند مرد صالح باشد۔ زیرا کہ بصیر بہ اندرون دلہامر خداوند است و شماہا نابینا ہستید۔ اے قوم من اگر بر باطل قیام دارم خدا تعالیٰ از جابر آوردن مرابسندہ است و اگر برحق و بحق میباشم اندرآن صورت برجان شمامی لرزم کہ بجرم این جفا و ستم ما خوذ خواہید شد۔ اے متصوفینِ ہند قدرے قلیل از شما اہل اصلاح و اکثر اہل بدعت ہستند۔