یرؔ ی الاوقات و یعلم مصالحھا و ان من شیء الا عندہ خزائنہ انما امرہ اذا اراد شیئا ان یقول لہ کن فیکون قل ا تعجبون من فعل اللّٰہ۔ قل ھو اللّٰہ اعجب العجیبین۔ یرفع من یشاء و یضع من یشاء و یعزّ من یشاء و یذلّ من یشاء و یجتبی الیہ من یشاء لایسئل عمّا یفعل و ھم من المسؤلین۔ قل الحمد للّٰہ الذی اذھب عنی الحزن و اعطانی ما لم یعط احد من العالمین۔ و قالوا کتاب ممتلیء من الکفر و الکذب قل تعالوا ندع أبناء نا و أبنائکم و نساء نا و نساء کم و انفسنا و انفسکم ثم نبتھل فنجعل لعنۃ اللّٰہ علی الکاذبین۔ وادع عبادی الی الحق وبشّرھم بایّام اللّٰہ وادعھم الٰی کتاب مبین۔ ان الذین
ترجمہ: این است مراد آنچہ در خبر آمدہ کہ دجّال ادعائے نبوّت و الوہیت را خواہد اظہار کرد۔ بفہمد آنکہ فہم دادہ شدہ است۔ کار بجائے رسید کہ زمین از سیاہ کاری ایشان تباہ گردید۔ اکثر از ابنائے زمان رامیل خاطر بہ دانش و نگارش آنہا پیدا شد برخے بطمع نان و جمعی بامید وصال نسوان و طلب راحت جان اسیر پنجۂ این جفا کاران شدند۔ الّاما شاء اللہ سلامت ماند کسے کہ عصمت حضرت حق تعالیٰ متکفّلِ وے شدہ۔ اللہ اللہ ! طوفان بزرگی و خلل سترگی راہ یافت در اعمال و عقائد۔ و در تقویٰ و طہارت۔ در نیات و خطرات۔ در افعال و اقوال۔ در دیدہ و درگوش۔ در دین و در ایمان۔ در اخلاق و در احسان۔ در مروت و در فتوت۔ در پسران و در برادران۔ در دختران و در زنان۔ در زہد و در عرفان۔ در دست و در زبان۔ خلاصہ باد فساد