یباؔ یعونک انما یبایعون اللّٰہ یداللّٰہ فوق ایدیھم۔ واللّٰہ معھم حیث ما کانوا ان کانوا فی بیعتھم من الصادقین۔ قل ان کنتم تحبون اللّٰہ فاتبعونی یحببکم اللّٰہ و یجعل لکم نورًا و یجعل لکم فرقانًا و یجعلکم من المنصورین۔ ان اللّٰہ مع الذین اتقوا و ان اللّٰہ مع المحسنین۔ ھذا ما ألھمنی ربّی فی وقتی ھذا و من قبل ینعم علٰی من یشاء وھو خیر المنعمین۔ و ان لہ عبادا من الاولیاء یسمّون فی السماء تسمیۃ الانبیاء بما کانوا یشابھونھم فی جوھرھم و طبعھم و بما کانوا یأخذون نورًا من انوارھم و کانوا علی خلقھم مخلوقین۔ فیجعلھم اللّٰہ وارثھم و یدعوھم بأسماء مورثیھم و کذالک ترجمہ: بنا کرد از ہر جانب و زیدن۔ تاریکی آغاز نمود بر ہر چیز دامن در از کشیدن۔ و زلازل سختی پیدا شد چنانچہ مرد مان سرشتۂ ہوش از دست دادند۔ و درین معنی دست و پاگم کردند کہ آیا عذاب بر زمینیان نازل شدنی است۔ یا پروردگار ارادہ رحم بر ایشان کردہ۔ وخیلے کشف این سرّ را منتظر بودند۔ کشتی آنہا در تلاطم کجروی تختہ ہاش از ہم گسیختہ۔ و از ہر جانب موج گرسنہ بر ایشان فرو ریخت۔ و کم ماندہ بودند غرقاب بشوند۔ ناگہان درین حال ربِّ من از بالائے آسانم۱؂ ندا زد۔ کہ درپیش ما و فرمان ما کشتیء ساز بکن۔ و برخیز دو بترسان کہ تو مامور ہستی۔ کہ بترسانی قومے را کہ پدران آنہا ترسانیدہ نہ شدند وہم راہ بدکاران آشکار شود۔ ماترا مسیح ابن مریم گردانیدیم کہ حجت مرا بر قوم نصاریٰ تمام کنی۔ بگو این فضل پروردگار ۱؂ سہو کاتب ہے ۔ ’’ بالائے آسمان ‘‘ چاہیئے۔ شمس ؔ