ذالک ویصرّون علی أن مہدیہم یخرج بالحسام، ولا یقبل إلا الإسلام.
بلکہ اصرارمی نمایندکہ مہدی موعودبسیف وسنان خروج نمودہ جنگہاخواہد نمود۔حتی کہ ازکسے بجز اسلام قبول نخواہدکرد
فانظر إلی ہذہ التناقضات وتوالی الہفوات!
ودرصورت عدم قبول اسلام ہمہ راتہ تیغ خواہدنموداین تناقضات واقوال بیہودہ رابغورملاحظہ بکنید۔
سیقول السّفہاء: فما بال القرون الأولٰی، الذین ماتوا علٰی ہذا الخطاء
نادانان خواہندگفت کہ حال زمانہائے گذشتہ چیست۔کہ براین خطا مردندوگمان میکردند
وظنوا أنہ ینزل عیسٰی۔ فاعلموا أنہم کمثل الیہود ظنوا قبل خاتم الأنبیاء أن
کہ عیسیٰ نازل شود۔پس بدانیدکہ اوشان مانندیہودہستند کہ پیش ازخاتم الانبیاء گمان می بردندکہ
مثیل موسٰی من قومہم، فما أخذہم اللّٰہ بہذا الخطاء، ولما ظہر سیّدنا
مثیل موسیٰ ازقوم ایشان خواہدبودپس خداایشان راباین خطانگرفت۔وہرگاہ نبی کریم ظاہر
سیّد المرسلین، وأنکرہ من أنکروہ وقالوا کقول السابقین، أخذہم اللہ
شد۔پس آنان کہ منکرش شدند و مانند گفتارپیشینیان گفتند۔ خدااوشان را
بذنوبہم بما کانوا مکذبین. وإن الجُرم لا یکون جُرمًا إلّا بعد إتمام الحجّۃ،
بسبب گناہان وتکذیب سخت گرفت۔والبتہ گناہ پس ازتمام کردن حجت گناہ مے گردد
فاؔ لذین ما وجدوا زمنَ مرسل وخلوا قبل بعثہ فی الغفلۃ، أولئک لا یأخذہم
پس آنان کہ زمانۂ مرسلے نیافتند وپیش ازپیداشدنش درغفلت بمردند۔اوشانراخدانمی گیرد
اللہ بما لم ینکروا ولم تبلُغہم دعوۃ، فیغفر لہم من الرحمۃ. أکان للناس
بسبب این کہ انکارنہ کردند۔ودعوت بایشان نرسید پس ایشان ازرحمت بخشیدہ خواہندشد۔آیامردم
عجبا أن جاء ہم منذر فی ہذا الزمان۔ یا حسرۃ علیہم! کیف نسوا سنن اللہ
درشگفت اندکہ ترسانندہ پیش ایشان درین زمانہ آمد۔ وائے برایشان چگونہ فراموشیدندراہ ہائے خدارا
مع أنہم یقرؤون القرآن وقد جرت سنۃ اللہ فی عبادہ أنہم إذا أسرفوا
باایں کہ قرآن می خوانند۔و طریق خدادربندگانش جاری است کہ چون ازحددرمیگذرند