تَعیَّنَ إذًا من غیر شک أن المسیح الموعود لیس من الیہود بل من ہذہ الأمۃ.
پس متعین شد کہ مسیح موعودازیں امت است نہ ازیہود
وکیف وإن الیہود ضربت علیہم الذلۃ؟ فہم لا یستحقون العزۃ بعد العقوبۃ الأبدیۃ.
وچگونہ ازیہودباشد۔ویہودبرائے ہمیشہ موردِذلت شدہ اند۔وبعدازعقوبت ابدی حقِ عزت نہ دارند
فاعلموا أن خیال رجوع عیسٰی یشابہ زبدًا، وأن محبوس القرآن لا یرجع أبدا. ثم
پس بدانیدکہ خیالِ رجوع عیسیٰ مشابہ زَبَد است وہرکراقرآن ازآمدنِ اوبازداشتہ است اوہرگز
إذا فُرض رجوعہ فیستلزم ہذا کذب سیّدِنا خیرِ البریّۃ، فإنہ قال إن المسیح
نہ خواہدآمدباز۔اگررجوع عیسیٰ فرض کردہ آیدپس ایں امرمستلزم کذب آنحضرت صلی اللہ علیہ و سلم است چراکہ اوگفتہ کہ
الآتی یأتی من الأمّۃ. ولیس من الأمّۃ إلا الذی وجد کمالہ من فیوض المصطفٰی،
مسیح موعود ازیں امت خواہد بودوازامت ہیچکس نتواندشدمگرکسیکہ کمالِ خودازان حضرت صلی اللہ علیہ و سلم
ولا یوجد ہذا الشرط فی عیسٰی، فإنہ وجد مرتبۃ النبوۃ قبل ظہور سیدنا خاتم
یافتہ است واین شرط درعیسیٰ علیہ السلام متحقق نمے گردد چرا کہ اومرتبہ نبوت قبل ظہورآنحضرت صلی اللہ علیہ و سلم یافتہ
الأنبیاء ، فکمالہ لیس بمستفاد من نبینا صلی اللہ علیہ وسلم وہذا أمر لیس فیہ شیء
است۔پس کمال اواز آنحضرت صلی اللہ علیہ و سلم مستفادنیست۔واین امر بدیہی است۔
منؔ الخفاء۔ فجعلُہ فردا من الأمۃ جہلٌ بحقیقۃ لفظ "الامّۃ"، وخلاف لکتاب
پس اورافردِ ے زامت شمارکردن جہل است۔ازحقیقت لفظ امت وخلافِ قرآن است۔
حضرۃ الکبریاء۔ فلا شک أن إدخالہ فی الأمۃ کذب صریح وترک الحیاء .
پس ہیچ شک نیست کہ داخل کردنِ اودرامت کذبِ صریح وترکِ حیااست۔
ففکِّرْ فی ذالک إن کنت من أہل الاتقاء .والحاصل أن اللہ سلب من
پس درین فکرکن اگراہل تقویٰ ہستی پس حاصل کلام اینست کہ خداتعالیٰ بعد
الیہود بعد عیسٰی نعمۃ النبوۃ، فلا ترجع إلیہم أبدا فی زمان خیر البریۃ.
عیسیٰ نعمتِ نبوت ازیہودسلب کرد۔پس ہرگزہرگزدرزمانہ خاتم الانبیاء ایں فضیلت سوئے ایشان مستردنخواہدشد