فَلا بُدّ من أن نقبل أنہ یکذِب إذ یُسأل عن الأمّۃ فی الحضرۃ، ففکِّرْ فی قولہ
پس ضروری است کہ تاقبول کنیم کہ اودروغ خواہدگفت نزدخداتعالیٰ چون پرسیدہ شودازامت خوددرحضرت باریتعالیٰ
تعالٰی:33 ۱ ثم فَکِّرْ فی جوابہ، أصَدَقَ أم
پس فکرکن درقول اوتعالیٰ یعنی اینکہ چوں خداگفت عیسیٰ راکہ آیاتوگفتی کہ مراومادرماراخدابدانیدباز فکرکن کہ اودرجواب
کذَب بناء علٰی زعم قوم یرجعونہ مِن وسواسِ الخنّاس؟ فإنہ إن کان
چہ گفت راست گفت یادروغ بربنائے زعم قومے کہ ازوسوسہ شیطانی اوراواپس بدنیامے آرند۔چراکہ اگرہمیں
حقًّا أن یرجع عیسٰی قبل یوم الحشر والقیام، ویکسِر الصلیب ویُدخل
امرراست است کہ عیسیٰ قبل ازقیامت سوئے دنیارجوع خواہدکرد۔وصلیب راخواہد شکست و
النصارٰی فی الإسلام، فکیف یقول إنّی ما أعلم ما صنعتْ أمّتی بعد
نصاریٰ رادراسلام داخل خواہدنمود۔پس چگونہ خواہدگفت کہ مرااز امتِ خودازاں روزہیچ خبرے نیست
رفعی إلی السماء ؟ وکیف یصح منہ ہذا القول مع أنہ اطّلع علی شِرک
کہ مرابسوئے آسمان برداشتند۔وچگونہ ایں سخن اوراست خواہدبود باوجودیکہ اوازشرکِ
النصارٰی بعد رجوعہ إلی الغبراء ، واطلع علی اتخاذہم إیّاہ وأمَّہ
نصاریٰ بعدازرجوع اطلاع یافت۔وبریں اطلاع یافت کہ او شان او را و مادراورا
إلٰہَینِؔ من الأہواء ؟ فما ہذا الإنکار عند سؤال حضرۃ الکبریاء إلا کذبا
خدامے انگارند۔پس ایں انکارازچہ قبیل خواہدبود۔ بجزاینکہ اورا
فاحشا وترک الحیاء . والعجب أنہ کیف لا یستحی من الکذب العظیم،
دروغ فاحش وترک حیاگفتہ شود۔ وعجب است کہ چگونہ اوبحضورخداوندتعالیٰ ازدروغ گفتن
ویکذِب بین یدی الخبیر العلیم! مع أنہ قد رجع إلی الدنیا وقتَل النصارٰی
حیانخواہد کرد۔ حالانکہ بسوئے دنیارجوع کردہ بود ونصاریٰ راقتل نمودہ
وکسر الصلیب وقتل الخنزیر بالحُسام الحسیم. وما کان مکَث ساعۃ کغریب
و صلیب را شکستہ و خنزیر راکشتہ۔ و دررنگ او ہمچومسافرراہ گذر