أن یریکم ما لا ترونہ، ویُردِف رأیَکم صونَہ، فتکونوا من المبصرین. فلا
شماراچیزے کہ نمی بینیدآنرا۔ودرپس رائے شماصیانت خودبنشاندپس شما ازبینندگان شوید۔پس
تیأسوا من رَوح اللہ ولا تستعجلوا، واصبروا وہو خیر لکم إن کنتم متقین.
نومیدمشوید وزودی مکنید وصبربکنیدایں بہتراست برائے شمااگرتقویٰ میدارید۔
وإن صبرتم فتبصرون ویبلغ فکرکم محلَّہ، وتُکرَمون بعد المذلۃ، فتکونون
اگرشماصبرکنید پس چشم شماکشایندوفکرشمابمحل خودخواہدرسید وبعدازذلت عزت یابید ومرا
من العارفین۔وکنتم تقولون لو نزل المسیح فی زمننا لکنّا ناصرین. فہذا
شناسید۔وشمامے گفتیدکہ اگرمسیح درزمانہ مانازل شودہرآئینہ ازمددگاران خواہیم گردید۔پس ایں
نصرُؔ کم ۔۔ أنکم تکفرون وتکذبون من غیر علم ولا برہان مبین۔ترون آیاتِ اللہ
مددشماست کہ شمامراکافرمیگوئیدوتکذیب میکنیدبغیرآنکہ علم یقینی نزدشماباشدوبادلیلے باشد۔ می بینیدنشانہائے خدا
ثم تکذبون مستکبرین، کأن لم تروہا، ولا تکلّمون إلا مستہزئین. وتشتُمون
بازتکذیب ازراہِ تکبر می کنیدگویاندیدہ ایدنشانہاراوسخن نمیکنیدمگرباستہزا۔ودشنام
وتسبّون، ولا تخافون یوم الدین. وإن تتّبعون إلا الظن، وما أحطتم بما قال
می دہیدونمی ترسیدازروزِقیامت۔وپیروی نمیکنیدمگر ظن راواحاطہ نہ کردید۔قول خدا
اللہ وما وافیتمونی طالبین. أتریدون أن تطفؤا نور اللہ؟ واللہ متم نورہ ولو
راونہ نزدمن بحالت طلب دین آمدید۔آیامیخواہیدکہ نورِخدارامنطفی گردانیدخدانورِخودراکامل خواہدساخت
کنتم کارہین۔ولقد سبقتْ کلمتُہ لعبادہ المرسلین، إنہم من المنصورین۔ ویل
اگرچہ شماکراہت کنید وکلمہ اوپیش ازیں قراریافتہ کہ بندگان فرستادہ اوازمددخواہندیافت۔ واویلاست
لکم ولأحلامکم! لا تعرفون الوجوہ، ولا ترون رحمۃ تتابَعَ نزولہا، ولا تسألون ربکم
برشماوبرعقلہائے شماکہ روہارانمی شناسیدونمی بینیدرحمتے راکہ متواتردرنزول است ونمی خواہیدازرب خود
مبتہلین۔ لیُریکم الحق وینجیکم من ضلال مبین۔أیہا الناس لا تتّکؤا علی أخبارکم،
بتضرع۔ تاشماراحق بنمایدوازضلالت برہاند۔ اے مردمان تکیہ مکنیدبر اخبار خود