وکم من أخبار أہلکت المتّبعین۔ وإن الخیر کلہ فی القرآن، ومعہ حدیث وبسیارازاخباروآثاراست کہ ہلاک کردپیروی کنندگاں راوہمہ خیردر قرآن است۔وبا وے آں حدیث نیز طابَقَہ فی البیان، والذین یبتغون ما وراء ہ فأولئک من العادین. ہست کہ باقرآن مطابقت دارد۔ وآنانکہ بجزایں ہردوراہے دیگراختیارمیکنند پس ایشاں ازتجاوزکنندگان ہستند۔ ولولا ہذا المعیار لماجَ بعض الأمّۃ فی بعضہا بالإنکار، وفسدت الملۃ واگرایں معیارنبودے پس بعض ایں امت دربعض افتادے وہمہ ملت تباہ شدے فی الدیار، واشتبہ أمر الدین علی المسترشدین۔أیہا العباد.. ا تقوا یومًا درمملکتہا۔وامردین برطالبان مشتبہ گشتے۔اے بندگاں بترسیدازروزیکہ لا ؔ ینفع فیہ إلا الصلاح، ومن ترکہ فلن یلقی الفلاح. اتقوا یوما یجمع الکفّار کہ دروبجزصلاح ہیچ چیزنفع ندہد۔وہرکہ ترک کردصلاح راپس ہرگزنجات نخواہدیافت ترسیدازاں روزیکہ کفار والفجّار، ویقول الفاسقون وہم فی النار: ما لنا لا نری رجالًا کنا نعدّہم من وفجارراجمع خواہدکردو فاسقاں کہ درجہنم باشندخواہندگفت کہ ماراچہ شدکہ ماآں کسانرادرجہنم نمی بینیم کہ ایشاں را الأشرار؟ فینادی منادٍ من السماء : إنہم فی الجنۃ وأنتم فی اللظی. وتحضُر شریرمی پنداشتیم۔پس نِدادہدنِدادہندہ ازآسمان کہ ایشاں در بہشت اندوشمادردوزخ وہرنفس کل نفس حضرۃَ اللہ ذی الجلال، ویجاء بکل نبی وأعداۂم، وتعرف کل أمۃ بحضورخداتعالیٰ حاضرخواہدشد۔وتمام انبیاء و دشمنان او شانراحاضرکردہ خواہدشد۔وہرامت إمامہا، ویظہر ما لہ من قرب وکمال، فیقال: أہذا ملعون أم ہذا دجال؟ امام خودراخواہدشناخت وقرب وکمال امام ظاہرکردہ خواہدشدوگفتہ خواہدشدآیاایں ملعون است یادجال۔ یوم یکشِف اللہ عن ساقہ ویُری کلَّ مجرم عقابا، ویقول الکافر یا لیتنی کنت آن روزخداساق خودراخواہدنمودوہرمجرم راعقاب خواہدنمودوکافر خواہدگفت کہ کاش من خاک ترابا! أیہا الإنسان! ما أنت وما مکائدک؟ أتعصی اللہ وینقضّ علی رأسک بودمی۔اے انسان توچیست وفریب توچیست آیا نافرمانی خدا میکنی وبرسرِتوشکارکنندہ تو