یخطؤن. ما لہم یصرّون علی ما فہموا ولا یترکون؟ أم لہم أَیمانٌ علی اللہ باشندکہ خطامیکنند۔چہ شدایشاں راکہ برفہم خوداصرارمیکنند ونمی گذارند۔ یاایشاں ازخداقسم گرفتہ اند۔ أنہ لا یفعل إلا الذی ہم یقصدون؟ سبحانہ وتعالی لا یُسأل عما یفعل وہم کہ اوہماں خواہدکردکہ مقصود ایشاں ست پاک است خداتعالیٰ وبلندترازکارخودپرسیدہ نمی شودو یُسألون۔ یسمّون المسیح حَکَمًا ثم أنفسہم یحکُمون۔أم رأوا فی القرآن ما یزعمون؟ ایشاں پُرسیدہ میشوند۔نام مسیح موعود حکم می نہندبازخودکارحکم میکنند۔آیاآنچہ گمان میکنندآن درقرآن دیدہ اند۔ فلیُخرِجوہ لنا إن کانوا یصدقون. یا أسفا علیہم! إن یتبعون إلا الظن پس برآرند و مارا بنمایند۔ برایشاں افسوس است محض ظن را پیروی مے کنند و ؔ لیس الظن شیئا إذا خالفہ المرسلون۔ بل یحکُمون أنفسہم فی اللہ ورسلہ وظن چیزے نیست دراں صورتے کہ مخالف قول مرسلاں باشد۔بلکہ ایشاں درامرخداورسول نفسہائے خودراحَکَم ویجترء ون، ویصرّون علی ما لیس لہم بہ علم ولا یخافون. ومن العجب قرارمیدہند۔وبراں چیزہا اصرار میکنند کہ براں علم ندارند و نمی ترسند۔ و عجب اینست أنہم ینتظرون الحَکَمَ ثم یقولون إنہم من الزلل لمحفوظون! ولا یریدون کہ یکطرف انتظار حَکَم میکنند و طرف دیگر میگویند کہ ما از لغزش محفوظیم۔و نمی خواہند أن یترکوا قولا من أقوالہم۔ فما یفعل الحَکَمُ إذا جاء ہم، فإنہم بزعمہم فی کل کہ سخنے ازسخنہائے خودترک کنندپس اگرحَکَم بیایدچہ خواہدکردچراکہ اوشاں بزعم اوشاں درہرکار أمر مصیبون۔ وإن ظہور المسیح من ہذہ الأمۃ، لیس أمر یعسِر فہمُہ علی اصابت رائے میدارند۔وآمدن مسیح موعودہم ازیں اُمت چیزے نیست کہ بردانشمندان فہمیدن آں ذوی الفطنۃ، بل تظہر دلائلہ عند التأمل فی المقابلۃ، أعنی عند موازنۃ گراںآید۔بلکہ دلائل ایں دعویٰ بروقت مقابلہ تامل کنندگاں خوب می فہمندیعنی بروقت موازنہ السلسلۃ المحمدیۃ بالسلسلۃ الإسرائیلیۃ ولا شک أن سیدنا سید الأنامِ وصَدْر سلسلہ محمدیہ باسلسلہ اسرائیلیہ۔و ہیچ شک نیست کہ سردار ما و سردار مخلوق و صدر