عندہ من الجیاد۔ ویفری کل طریق من الوہاد والنجاد۔ بزاد الیراع والمداد۔ لیشاہد الناس مَنْ تُدارکہ العنایۃ الإلٰہیۃ۔ وأخذ بیدہ الید الصمدیۃ۔ ومن کان یزعم نفسہ أنہ ہو العالم الربّانی۔ فلیس علیہ بعزیز أن یکتب تفسیر السبع المثانی۔ مع رعایۃ مُلح الأدب وشوارد المعانی۔ ثم إنی أرخیتُ لہ الزمام کل الإرخاء۔ ووسّعتُ لہ الکلامَ لتسہیل الإنشاء ۔ وکتبتُ من قبلُ فی صحیفۃٍ أشعتُہا۔ ونمیقۃٍ إلیہ دفعتہا۔ أن ذالک الرجل الغُمْرَ إن لم یستطع أن یتولّی بنفسہ ہذا الأمر۔ فلہ أنایں مراد ہمہ آں اسپان تازی را کہ نزد خود میدارند و قطع کند ہر پستی وبلندی را بسفر خرچ قلم و سیاہی تاکہ مردم بہ بیند کہ آں کیست کرا عنایت الہٰی تدارک فرمودہ است و دستِ او گرفتہ۔ و ہر کہ گمان مے کند کہ او عالم ربانی است پس برو ہیچ مشکلے نیست کہ تفسیر سورہ فاتحہ برعایت ادب و بلاغت بنویسد۔ و علاوہ ازیں ایں ہم باید اندیشید کہ من زمام را برائے ایں شخص از بس نرم و سُست کردہ ام و کلام را برو کشادہ نمودم تا بآسانی تواند نوشت۔ و در آں اشتہارے کہ پیش ازیں شائع کردہ ام و دراں نامہ کہ من سوئے او فرستادہ ام درج کردہ ام کہ اگر ایں شخص نادان بنفس خود طاقت تفسیر نوشتن ندارد پس او را اختیار است کہ