بعد رؤیۃ أنوار بدرہ۔ ولا یخضع لہ الأعناق بالکلیۃ۔ إلَّا بعد ظہور جواہرہ المخفیۃ۔ وإنّا اخترنا الفاتحۃ لہذا الامتحان۔ فإنہا أمّ الکتاب ومفتاح الفرقان ومنبع اللؤلؤ والمرجان۔ وکو۔کنۃ لطیر العرفان۔ ولیکتب کلٌّ منّا تفسیرہا بعبارۃ تکون من البلاغۃ فی أقصاہا۔ و تُنیر القلب وتُضاہی الشمس فی بعض معناہا۔ لیری الناس من اقتعد منّا غارب الفصاحۃ۔ و امتطٰی مطایا الملاحۃ۔ ولِیُعرفَ أریبٌ حداہ العقلُ إلی ہذا الأرب۔ ویعلم أدیبٌ ساقہ الفہم إلی ریاض العرب۔ ولیُضمر کلّ منّا لہذا المراد۔ کل مارا قدر نہ می کنند مگر بعد از دیدن بدر او۔ و گردنہا برائے او خم نہ می شوند۔ مگر بعد ظاہر شدن جوہر ہائے پوشیدہ او۔ و ما برائے ایں امتحان سورۃ فاتحہ را برگزیدیم۔ چراکہ او ام الکتاب است و جائے بر آمدن درہا و مرجانہا۔ و ہمچو آشیانہ است برائے پرندہ ہائے معرفت و باید کہ ہر یک از ما تفسیر ایں سورۃ بعبارتے نویسد کہ بغایت درجہ بلاغت رسیدہ باشد و چناں تفسیرے بود کہ دل را روشن کند و آفتاب را در بعض خوبیہائے او مشابہ باشد تاکہ مردم بہ بینند کہ کدام کس از ما ہر دو فریق بر کوہان فصاحت سوار شدہ است و سواری ملاحت را زیر ران کردہ و تاکہ آں دانشمند شناختہ شود کہ عقل او را سوئے ایں حاجت راندہ است و آں ادیب دانستہ شود کہ فہم او را سوئے ایں باغ عرب کشیدہ شدہ است۔ و باید کہ لاغر کند ہر یکے ازیں دو فریق برائے