تفسیری ہذا تفریق الظلام والضیاء۔ و إراء ۃ تضوّع المسک بحذاء جیفۃ البیداء۔ وإظہار
خدع الخادع ومواسات الرجال والنساء۔ و
الاشفاق علی العُمی ومُتّبعی الأہواء۔ وقضاءُ خطبٍ
کان کحق واجب ودین لازم لا یسقط بدون الأداء۔
فہذا ہو الأمر الداعی إلی ہذہ الدعوۃ۔ مع قلّۃ الفرصۃ۔ لیکون تفسیر الفرقان فرقانا بین
أہل الہدی وأہل الضلالۃ۔ ولولا التصلّف
وتطاول اللسان۔ وإظہار شجاعۃ الجنان من
ہذا الجبان۔ لمررتُ بلغوہ مرور الکرام۔ وماایں تفسیر غرض اینست کہ در تاریکی و روشنی فرق کردہ آید و در خوشبوئے
مشک و بد بوئے مردار بیابان امتیاز ظاہر کردہ شود۔ ونیز غرض
من اظہار مکر ایں مکار است و ہمدردی مرداں و زناں و شفقت
برکوراں و پیروان حرص و ہوا ازاں مقصود است۔ و نیز ایں ارادہ
کردہ شد کہ ایں کارے بزرگ را کہ ہمچو حق واجب و قرض لازم است کہ
بجز ادا کردن ساقط نتواند شد ادا کردہ آید پس ہمیں امر برائے ایں دعوت تفسیر
نوشتن باوجود کمی فرصت موجب گشت تاکہ تفسیر قرآن فرق کند در اہلِ
ہدایت و اہل ضلالت۔ و اگر لاف زنی و دراز زبانی و
اظہار شجاعت باوجود بُزدلی ازیں شخص بظہور نیامدے
البتہ من بر لغو ایں کس بعفو مے گذشتمے۔ و او را