ہذہ الغمّۃ ببذل المال والہمّۃ۔ ولعلک تامن بہذا القدر حصائد الألسنۃ۔ ولا تُرہق بالتبعۃ و المعتبۃ۔ ولیحسب الناس کأنک مُنزّہ عن معرّۃ اللکن۔ ولست کعنین فی رجال اللسن۔ ولیظن العامۃ الذین ہم کالأنعام۔ أنک رُزقتَ من کل علمٍ وأُنعمتَ من أنواع الإنعام۔ وأُعطِیتَ بصیرۃ تُدرک منتہی العرفان۔ وإصابۃ تُکمّل دائرۃ البیان۔ و فہمًا کفہم ذوّادٍ عن الزیغ والطغیان۔ وعقلًا کبازی یصید طیر البرہان۔ ونطقًا مُؤیّدًا بالحجج القاطعۃ المنیرۃ۔ ونفسًا مُتحلّیۃ بأنواع المعارف وحسن السریرۃبشمارند۔ و بخرچ مال و ہمت تعریف کردہ شوی و تاکہ بدیں سفر ازملامت زبانہا در امن بمانی۔ ہیچ عتابے و انجام بد لاحق حال تو نشود و تاکہ مردم بدانند کہ گویا دامن تو از عیب لکنت و عدم قدرت برتقریر پاک است و ہمچو نامردے نیستی در مردان زبان آوردے و تا عام مردم کہ ہمچو چارپایاں ہستند گمان کنند کہ گویا از ہر قسمے علم ترا دادہ اند وبانواع انعام ترا مخصوص فرمودہ اند وآں بصیرت دادہ شدی کہ انتہائی مرتبہ معرفت است و آں رائے صائب کہ دائرہ بیان را مکمل می کند و آں فہم دادہ شدی کہ رفع کنندہ کجی و طغیان است وآں عقل کہ پرندگان برہان را ہمچو باز شکار میکند و آں نطق کہ بہ حجتہائے قاطعہ تائید یافتہ است وآں نفس کہ بانواع معارف و حسن باطن آراستہ است۔