الدہاق من ہذا الرحیق۔ فإن أعدائنا لا یسلّون النواحل للنحلۃ۔ ولا یشیعون عقائدہم بالسیوف والأسنّۃ۔ بل یستعملون ما لطف ودق من أنواع المکائد۔ ویأتون فی صور مختلفۃ کالصائد۔ وکذالک أراد اللّٰہ لنا فی ہذا الزمان۔ أن نکسر عصا الباطل بالبرہان لا بالسنان۔ فأرسلنی بالآیات لا بالمرہفات۔ وجعل قلمی وکلمی منبع المعارف والنکات۔ وما أعطانی سیفًا و سنانًا۔ وأقام مقامہما برہانا وبیانًا۔ لیجمع علی یدی الکلم المتفرّقۃ۔ ویُنظم بی الأمور المتبدّدۃ۔ و یُسکّن القلوب الراجفۃ۔ ویُبکّت الألسنۃ المرجفۃ۔ شراب پیالہ ہائے پر نوشیدہ شوند۔ چراکہ دشمنان ما برائے مذہب شمشیر ہا نمی کشند و عقائد خود را بہ شمشیر ہا و نیزہ ہا شائع نہ می کنند بلکہ باریک در باریک فریبہا برائے ثبات دین خود استعمال می کنند وہمچو صیاد در مختلف صورتہا می آیند۔ و ہم چنیں خدا تعالیٰ دریں زمانہ ارادہ فرمودہ است کہ عصائے باطل را ببرہان بشکنیم نہ بنیزہ۔ پس خداوند تعالیٰ بہ نشانہا مرا فرستاد بہ تیغہا نفرستاد و قلم مرا و کلمات مرا چشمۂ معارف و نکتہ ہا کرد و مرا تیغ و سنان نداد وبجائے آں برہان و بیان عطا فرمود من کلمہ ہائے متفرقہ را جمع کند۔ و امور پریشان را در سِلک انتظام بکشد و دِلہائے لرزندہ را تسکین بخشد و زبان ہائے دروغ گویندہ را لاجواب کند۔ و دِل ہائے