مواضع الجہاد۔ وإن لم یتحقّق شروطہ ولم یأمر بہ کتاب ربّ العباد۔ ومن المعلوم أن ہذا الوقت لیس وقت ضرب الأعناق لإشاعۃ الدین۔ ولکل وقت حکم آخر فی الکتاب المبین۔ بل یقتضی حکمۃ اللّٰہ فی ہذہ الأوقات۔ أن یؤیّد الدین بالحجج والآیات۔ وتُنقّد أمور المِلّۃ بعین المعقول۔ ویُمعن النظر فی الفروع والأصول۔ ثم یُختار مسلک یہدی إلیہ نور الإلہام ویضعہ العقل فی موضع القبول۔ وأن یُعدّ عُدّۃ کمثل ما أعدّ الأعداء ۔ ویُفلّ السیف ویُحدّ الدہاء ۔ و یُسلک مسلکُ التحقیق والتدقیق۔ وتشرب الکأسکہ جہاد کنیم۔ اگرچہ شرطہائے جہاد متحقق نشوند و کتاب خدا برائے جنگ کردن اجازت ندہد۔ و معلوم است کہ ایں وقت وقت جنگ و خونریزی برائے دین نیست۔ و برائے ہر وقت در قرآن شریف حکمے علیحدہ است۔ بلکہ دریں زمانہ حکمت الہٰی تقاضا می فرماید کہ تائید دین بہ دلائل و نشانہا کردہ شود۔ و امور بچشم معقولیت تحقیق کردہ شوند۔ و در فروع و اصول نظر را دوانیدہ شود باز آں مسلک اختیار کردہ شود کہ الہام الہٰی سوئے آں رہ نماید و عقل او را در موضع قبول نہد۔ وبرائے مقابلہ مخالفین ہمچو آں طیاری کردہ شود کہ دُشمناں کردہ اند و شمشیر را کند کردہ شود و عقل را تیز کردہ شود و مسلک تحقیق و تدقیق اختیار کردہ شود و ازیں