عرضی من الأعداء۔ وإنہ تبوّء منزلی۔ وتجلّی علیّ وحضر مَحْفلی۔ واجتبانی لخلافتہ۔ وأبقی مرعای علی صرافتہ۔ وزکّانی فاحسن تزکیتی۔ وربّانی فبالغ فی تربیتی۔ وأنبتنی نباتا حسنًا۔ وتجلّی علیّ وشغفنی حُبًّا۔ حتی أننی فرغتُ من عداوۃ الناس ومحبتہم۔ ومدح الخلق ومذمتہم۔ والآن سواء لی من عاد إلیّ أو عادا۔ و راد من ضیاعی أو رادا۔ وصارت الدنیا فی عینی کجاریۃ بُدء ت۔ واسودّ وجہہا وصفوف الحسن تقوّضت۔ وشمَمُ الأنف بالفطس تبدّل۔ ولہب الخدود إلی النمش انتقل۔ فنجوتُ
بحول اللّٰہ من سطوتہا وسلطانہا۔ وعُصِمتُ من صولۃ غولہا وشیطانہا۔ وخرجتُ من قومٍ یترکون الأصل ویطلبون
عزت مرا از دشمناں و او جا گرفت منزل مرا تجلی کرد بر من و حاضر شد محفل مرا
و بر گزید مرا برائے خلافت خود و چراگاہ مرا برائے خود خالص داشت و تزکیہ من کرد پس نیک
کرد تزکیہ من و تربیت من کرد پس مبالغہ کرد در تربیت و بطور نیک نشو و نما مراداد و بر من تجلی فرمودو محبت خود در من داخل کرد تا بحدے کہ من از دوستی مَردم فارغ شدم و از مدح خلق
و مذمت او شاں و اکنوں برابر است مرا کہ کسے بمن رجوع کند یا
عداوت کند۔ و بجوید از آب و زمین من یا سوئے من سنگ اندازد و دنیا
در چشمِ من چنیں شدہ است کہ کنیز کے کہ او را جدری بر آمدہ باشد و رُو سیاہ شدہ و حُسن خیمہ
بر کندہ و بلندی بینی بہ پہنائی مبدل شد و سرخی رخسار ہا بنقطہ ہائے سیاہ منتقل گشت پس
بقوت خداتعالیٰ از سلطنت او رہائی یافتم و محفوظ شدم از حملہ شیطان
او و از قومے خارج شدم کہ اصل می گذارند و شاخ را می گیرند۔ و برائے