مع ذالک لیس وقتنا وقت الجہاد۔ ولا زمن المرہفات الحداد۔ ولا أوان ضرب الأعناق والتقرین فی الأصفاد۔ ولا زمان قَوْد أہل الضلال فی السلاسل والأغلال۔ وإجراء أحکام القتل والاغتیال۔ فإن الوقت وقت غلبۃ الکافرین وإقبالہم۔ وضُرِبت الذلّۃ علی المسلمین بأعمالہم۔ وکیف الجہاد ولا یُمنع أحدٌ من الصوم والصلٰوۃ۔ ولا الحج والزکٰوۃ۔ ولا من العفۃ والتقاۃ۔ وما سَلّ کافرٌ سیفًا علی المسلمین۔ لیرتدّوا أو یجعلہم عضین۔ فمن و باوجود ایں وقت ما وقت جہاد نیست و نہ زمانہ شمشیر ہائے تیز و وقت گردن زدن و پا بزنجیر کردن۔ و نہ زمانہ کشیدن اہل گمراہی در زنجیر ہا و طوق ہا و حکم قتل دادن چرا کہ وقت وقتِ غلبہ منکران و اقبال شان ہست و بر مسلمین شامت اعمال شان وارد شدہ و چگونہ جہاد کردہ شود و ہیچ کس از نماز منع نمے کند و از حج و زکوٰۃ منع نمی کنند و نہ از عفت و پرہیزگاری مانع می آیند او نمی کشد ہیچ کافرے تیغے بر مسلمانان تا مُرتد شوند یا پارہ پارہ کردہ شوند۔ پس از