بموسی الکلیم۔ ومشابہۃ خلفاء موسٰی بخلفاء نبینا الکریم۔ أن یظہر فی آخر ہذہ السلسلۃ رجلٌ یُشابہ المسیح۔ ویدعو إلی اللّٰہ بالحلم ویضع الحرب ویُقرِبُ السیف الْمُجِیح۔ فیحشر الناس بالآیات من الرحمان۔ لا بالسیف والسنان۔ فیُشابہ زمانہ زمان القیامۃ ویوم الدین والنشور۔ ویملأ الأرض نورًا کما مُلئت بالجور والزور۔ وقد کتب اللّٰہ أنہ یُرِی نموذج یوم الدین قبل یوم الدین۔ ویحشر الناس بعد موت التقویٰ وذالک وقت المسیح الموعود وہو زمان ہذا المسکین۔ وإلیہ أشار فی آیۃ بموسیٰ۔ و مماثلت خلفاء موسیٰ بخلفاء نبی کریم ما۔ اینکہ ظاہر شود در آخر ایں سلسلہ مسیح و بخواند سوئے خدا بہ نرمی و ترک کند جنگ را در خلاف کند شمشیر ہلاک کنندہ را پس حشر مردم بر نشان ہائے خدا شود نہ بہ نیزہ و سنان۔ پس مشابہ باشد زمانہ او بروز قیامت و پرکردہ شود زمین بنور چنانچہ پُر بود بظلم و دروغ۔ و نوشتہ است خداتعالیٰ کہ او بنماید نمونہ قیامت قبل از قیامت و حشر کردہ شوند مردم بعد از موت پرہیزگاری وآں وقت مسیح است و آں وقت ایں مسکین است و سوئے ایں اشارہ