تنقطع الأسباب کلہا وترجع الأمور إلی مالک الأملاک۔ وعدٌ من اللّٰہ حق کمثل وعدٍ تمّ فی آخر زمن بنی إسرائیل۔ إذ بُعث فیہم عیسی بن مریم فأشاع الدین من غیر أن یقتل من عصی الرب الجلیل۔ وکان فی قدر اللّٰہ العلیّ العلیم۔ أن یجعل آخر ہذہ السلسلۃ کآخر خلفاء الکلیم۔ فلأجل ذالک جعل خاتمۃ أمرہا مستغنیۃ من نصر الناصرین۔ ومظہرًا لحقیقۃ مالک یوم الدین۔ کما یأتی تفسیرہ بعد حین۔ ومن تتمّۃ ہذا الکلام۔ أن نبینا خیرالانام لما کان خاتم الانبیاء واصفی الأصفیاء۔ وأحبّ الناس إلی حضرۃ الکبریاء۔ أراد اللّٰہ سبحانہ أن یجمع فیہ صفتیہ العظیمتین علی
اسباب ہمہ منقطع خواہند شد و امرے مالک الملک منتقل خواہد شد۔
ایں وعدہ حق از خداتعالیٰ است ہمچو آں وعدہ کہ در آخر زمانہ بنی اسرائیل باتمام رسید
یعنی آن وقت کہ درآں عیسیٰ بن مریم مبعوث شد و دین را بغیر شمشیر شایع کرد۔
و بود در تقدیر خدائے علیم و حکیم کہ آخر ایں
سلسلہ را ہمچو آخر سلسلہ خلفاء موسیٰ را بگرداند۔ پس برائے ہمیں
خاتمہ اسلام مستغنی کردہ شد از مدد مددکنندگاں و مظہر
برائے حقیقت مالک یوم الدین چنانچہ تفسیرآں قریب می آید و از
تتمہ ایں کلام است کہ چونکہ نبی ما صلی اللہ علیہ وسلم کہ خاتم الانبیاء است
و صافی تر از مقام برگزیدگان و از ہمہ محبوب تر نزد حضرت احدیت
ارادہ کرد او سُبحانہ کہ بطور ظلیت صفات عظیمہ خود