وکرًا لجنانہم۔ وما قعد قاریۃ علی أغصانہم۔ وکانوا من قبل یتوقعون المسیح علی رأس ہذہ الماءۃ۔ ویترقّبونہ کترقّب أہلّۃ الأعیاد أو أطایب المأدبۃ۔ فلمّا حُمّ ما توقعوہ۔ وأُعطی ما طلبوہ۔ حسبوا کلام اللّٰہ افتراء الإنسان۔ وقالوا مفتری یُضل الناس کالشیطان۔ وطفقوا یشکّون فی شأنہ بل فی إیمانہ۔ وکذّبوہ وفسّقوہ وکفّروہ مع مریدیہ وأعوانہ۔ وأنزل اللّٰہ کثیرا من اٰلآی فما قبلوا۔ وأَرَی التأیید فی المبادی والغای فما توجہوا۔ وقالوا کاذب وما آشیانہ گرفتند۔ و مرغ مبارک برشاخہائے شاں نہ نشست۔ و پیش زیں امید ہا مے داشتند کہ مسیح موعود بر سر ایں صدی ظاہر خواہد شد۔ انتظار او چناں مے کردند کہ مردم انتظار ہلالہائے عید مینمایند یا انتظار الوان نعمت دعوتے می کنند۔ پس چوں طیار کردہ شد آنچہ انتظار می کردند و دادہ شد آنچہ می جستند۔ کلام خدا را افتراء انسان پنداشتند۔ وگفتند کہ ایں شخص مفتری است ہمچو شیطان مردم را گمراہ می کند۔ و شروع کردند کہ در شان او شک می کردند بلکہ در ایمان او نیز ہم۔ و تکذیب او کردند واو را فاسق گفتند۔ و نام او کافر نہادند و ہم چنیں مریداں و انصار او را بکفر منسوب کردند و خداتعالیٰ بسیارے از نشان ہا فرود آورد پس قبول نکردند۔ و در ابتدا و انتہا تائیدہا فرمود مگر ہیچ توجہے ننمودند۔ و گفتند کہ دروغگوست و