خُلُقًا وسیرۃ۔ ویجعلوا ہاتین الصفتین لأنفسہم لباسًا وکسوۃً۔ لیتخلّق العبودیۃ بأخلاق الربوبیۃ۔ ولا یبقی نقص فی النشأۃ الإنسانیۃ۔ فخلق النبیین والمرسلین۔ فجعل بعضہم مظہر صفتہ الرحمان وبعضہم مظہر صفتہ الرحیم۔ لیکونوا محبوبین ومُحبین ویُعاشروا بالتحابب بفضلہ العظیم۔ فأعطی بعضہم حظًّا وافرًا من صفۃ المحبوبیۃ۔ وبعضًا آخر حظًّا کثیرًا من صفۃ المُحبیّۃ۔ وکذالک أراد بفضلہ العمیم۔ وجودہ القدیم۔ ولَمّا جاء زمن خاتم النبیین۔ وسیدنا محمد سید المرسلین۔ أراد ہو سبحانہ أن یجمع ہاتین مثل ذات باری شوند در خلق و سیرت و برائے نفسہائے خود ایں ہر دو صفت را بطور لباس بسازند تا کہ عبودیت باخلاق ربوبیت متخلق گردد و در نشاء انسانیہ ہیچ نقصے نماند۔ پس پیدا کرد انبیاء و مرسلان را و بگردانید بعض او شاں را مظہر صفت رحمانیت و بعض او شانرا مظہر رحیمیت۔ تا کہ بعض محبوب باشند و بعض محب و تا کہ محبت یکدگر معاشرت کنند۔ پس بعض افراد را حظّے وافر از محبوبیّت عطا فرمود۔ و بعض را حظے کثیر از محبت عطا کرد۔ و ہم چنیں بجود عمیم خود ارادہ فرمود۔ و چوں زمانہ خاتم النبیین آمد کہ سیّدِ ما و سیّد المرسلین است۔ خداتعالیٰ ارادہ فرمود کہ ایں