گر گذشت ایں سال وعدم بے نشاں ہرچہ میگوئی ہمے گو بعد زاں صالحاں را ایں طریق و سنت است راہ استعجال راہِ *** است ہرکہ روشن شددروں از حضرتش کیمیا باشد دمے درصحبتش ہرکہ او را ظلمتے گیرد بہ راہ دامن پاکاں است او را عذر خواہ آںؔ خدا با یارِ خود یاری کند با وفاداراں وفاداری کند ہرکہ عشقش در دل و جانش فتاد ناگہاں جانے در ایمانش فتاد عشق حق گردد عیاں بر رُوئے او بُوئے او آید ز بام وکُوئے او دید او باشد بحکم دید او خود نشیند حق پئے تائید او بس نمایاں کارہا کاندر جہاں مے نماید بہر اکرامش عیاں صد شعاعش مے دہد چوں آفتاب تا مگر جانے بر آید از حجاب ایں چنیں برمن کر مہا کردہ است منکرم برخود ستمہا کردہ است علمِ قرآں علم آں طَیّب زباں علم غیب از وحی خلّاقِ جہاں ایں سہ ۳ علمم چوں نشانہا دادہ اند ہرسہ ہمچوں شاہداں استادہ اند آدمی زادے ندارد ہیچ فن تادر آویزد دریں میداں بمن حجتِ رحماں بر ایشاں شد تمام یاوہ گوئی ماند در دستِ لئام از کسوف و ترک آں نورے کہ بود مہر و مہ ہم پیشم آمد در سجود ایں نشاں برآسماں رحماں نمود برزمیں ہم دستِ ہیبت ہا کشود ہست لطف یارِ من برمن اتم او مرا شد من ہم از بہرش شدم دِلبرم درشد بجان و مغز و پوست راحت جانم بیاد رُوئے اوست رازہا دارم بیارِ دلبرم شد عیاں از من بہارِ دلبرم ہرکسے دستے بہ دامانے زند ما بہ ذیل حیّو قیّوم و اَحَد