جعلھاؔ اللّٰہ موابذۃ حلّنا و عقدنا۔ و حفظاء یقظتنا و رقدنا۔ و انا وصلنابھم الی المرادات المستعذبۃ۔ ونجونا من الآفات المخوفۃ۔ فکیف لا نشکر لھم و نعلم انہم احسنوا الینا۔ و کیف نفارقہم و ندری انہم حرساء اللّٰہ علینا۔ و اللّٰہ یحب المحسنین۔ و کناقبل ذالک غُصِب مناقر انا وعقارنا و خُرِّب دار قرانا و مقارنا۔ ودسنا تحت انتیاب النوب وتوالی الکرب۔ وصفرت راحتنا۔ وفرغت ساحتنا۔ حتی اُخرجنا من املاک و ارضین۔ وقصور و بساتین۔ و اوطان مکتئبین مغتمّین۔ وطُردنا کالعجماوات۔ ووُطِئنا کالجمادات۔ وسلکنا مسلک العباد والغلمان۔ ولحقنا بالارذلین منزلۃ من نوع الانسان۔ وربماا تمنا باخف جرح اصاب منا حیوانًا۔ اوبما قطعنا اغصانا فقُتلنا او صلبنا او اجلئنا تارکین اوطانا و متغربین۔ ثم رحمنا اللّٰہ و اتی بالدولۃ البرطانیۃ من دیار بعیدۃ۔ و بلاد نائیۃ۔ وکان الامر للّٰہ یختار لعبادہ برطانیہ کہ ہست خداتعالیٰ او را برائے مامہتممان بندوبست مقدمات ما گردانیدہ است و نگہبانان بیداری و خواب ما کردہ۔ ومابوسیلہ ایشاں مرادات شیریں را رسیدیم و از آفتہائے ترسانندہ رستگارشدیم پس چگو نہ شکر ایشاں نگذاریم و میدانیم کہ ایشاں بمانکوئی ہاکردہ اند و چگونہ از یشاں دور شدیم و میدانیم کہ ایشاں از طرف خداتعالیٰ نگہبانان ما ہستند و خداتعالیٰ نکو کاران را دوست میدارد۔ وما پیش زیں ایں حالت میداشتیم کہ دیہات ما و زمین ما بجبرگرفتہ بودند و مہمان خانہ ما و نشست گاہ ما خراب کردہ بودند و از حوادث و بیقراریہائے پیاپے زیرپا کوفتہ شدیم و دست ماخالی شد و صحن ما بے مردم گردید تا بحدے کہ از زمینہا و ملک ہا و کاخ ہا و باغ ہا و وطن ہا بحالت غمناکی بیروں کردہ شدیم و ہمچو چار پایان مارا براندند وچوں سنگ و خش و خاشاک زیرپا کردند و باما آں سلوک کردہ شد کہ بغلامان و بندگان می کنند و مارا بمردمانے آمیختند وہمچو کسانے پند اشتند کہ از نوع انسان در مرتبہ کمترین خلائق اند و بسا اوقات از کمتر جراحتے کہ حیوانے را از ما رسید یا از درختے شاخے بریدیم مجرم قرار دادہ شدیم پس بکشتند یا بردار کشیدندیا از وطن اخراج کردہ غریب الوطن ساختند۔ باز خداتعالیٰ برما رحم کردوسلطنت برطانیہ را از دور دراز ملک آورد۔ وہمہ کار در دست خداتعالیٰ است ہر کرا از