الدولۃ بعض الشبھات۔ و تحسبنا من قوم یضمرون الفساد فی النیات۔ فلذالک ما رضینا بان نترافع لتعذیب ھذا القذاف الشریر۔ و اعرضنا عن مثل ھٰذہ التدابیر۔ و حسبنا انہ عمل لا ترضاہ الدولۃ۔ و لا تستجادہ تلک السلطنۃ۔ فکففنا کالمعرضین۔ و سمعتُ انّ بعض المستعجلین من المسلمین۔ارسلوا رسائل الی الدولۃ مستغیثین۔ و تمنّوا ان یوخذ المؤلّف کالمجرمین۔ و ان ھی الا امانی کامانی المجانین۔ و امّا نحن فما نری فی ھذا التدابیر عاقبۃ الخیر۔ وؔ لا تفصیًا من الضیر۔ بل ہوفعل لا نتیجۃ لہ من غیر شماتۃ الاعداء۔ ولا یُستکفیٰ بہ الافتتان بمکائد اھل الافتراء۔ ولو سلکنا سبیل الاستغاثۃ و نترافع لاخذ مؤلف ھذہ الرسالۃ۔ لنُعزیٰ الٰی فضوح الحصر۔ و نرھق بمعتبۃ عند اھل العصر۔ و یقال فینا اقوال بغوائل الزخرفۃ۔ و یقطع عرضنا
بحصائد الالسنۃ۔ و یقول السفھاء انہم عجزوا من الاتیان بالجواب۔ فلا
از بعض حرکات ما ایں دولت محسنہ بہ نسبت مادر شبہات افتد و مارا چناں پندارد کہ ما فساد را در نیت ہا مخفی میداریم پس از ہمیں سبب ماراضی نشدیم کہ برائے ایں بدگو سُوئے ایں دولت شکایت بردہ شود۔ و از ہمچو ایں تدبیر ہا پر ہیز کردیم و پنداشتیم کہ ایں کارے است کہ ایں دولت براں راضی نخواہد شد و ایں کار را ایں سلطنت خوب نخواہد پنداشت پس ہمچو اعراض کنندگان ازیں کار دست بردارشدیم۔ و من شنیدہ ام کہ بعض شتابکاران از مسلمانان سوئے ایں دولت عرائض فرستادہ اند تا مؤلف امہات المومنین را سزا دہانند مگر ایں آرزو ہائے خام ہمچو آرزو ہائے دیوانگان اند۔ مگر مادر ایں تدبیر انجام خیر نمی بینیم۔ ونہ از گزند ہائے مشاہدہ می کنیم۔ بلکہ ایں کارے بے سود است کہ ہیچ نتیجہ ندارد بجز شماتت اعدا۔ و ازیں تدبیر انسداد آں فتنہ نمی شود کہ از مکر ہائے اہل افترا ظہور پذیر است۔ و اگر ما بر طریق استغاثہ قدم زنیم و برائے سزائے آں مؤلف بحضور دولت برطانیہ شکایت بریم البتہ سوئے درماندگی و زبان بستگی منسوب خواہیم شد و نزد جہانیاں بعتابے ماخوذ خواہیم گردید۔ و دربارہ ما سخن ہائے پُر زہر و باطل خواہند گفت و آبروئے ما بداسہائے زبانہا قطع کردہ خواہد شد۔ و نادانہا در حق ما خواہند گفت کہ اوشاں از جواب دادن عاجز آمدہ سوئے