و آنسنا ما ھیّج الاسف و اجری العبرات۔ و شاھدنا ما اضجر القلب و زجّیٰ الزفرات۔ بیدان الدولۃ البرطانیۃ لھٰؤلاء کالاواصر المومّلۃ۔ و لقسّیسین حقوق علی ھذہ الدولۃ۔ و نعلم ان نبذ حرمھم امرٌ لا ترضاہ ھذہ السلطنۃ و یُنصبھا ھذا القصد و تشق علیھا ھذہ المعدلۃ۔ ولھا علینا منن یجب ان لا نلغیھا۔ فلنصبر علی ما اصابنا لعلّنا نرضیھا۔ و ما نفعل بتعذیب المتنصرین وؔ قد رأینا امنًا من حکامھا العادلین۔ و وجدنا بِہم کثیرا من غض و سرور۔ و خفض و حبور و ما مسّنا منھم شظفٌ فی الدّین۔ ولا جنف کالظالمین من السلاطین۔ بل اعطونا حرّیۃً فعلاو قولا۔ و ارضونا حفاوۃ و طولا۔ و ما رائینا سوءً ا من ھذہ الدولۃ۔ و لا قشفًا کایّام الخالصۃ۔ بل رُبّینا تَحْت ظلھا مذ میطت عنا التمائم۔ و نیطت بنا العمائم۔ و عشنا بکنفھا آمنین۔ و جعلھا اللّٰہ لنا کعَیْن نستسقیھا۔ وکعین نجتلی بھا۔ فنحاذر ان یفرط الی ھٰذہ و چیز ہادیدیم کہ غم انگیخت و اشکہاجاری کرد و چیزے مشاہدہ کردیم کہ دل را تنگ کرد و آہ ہارا پیدا کرد مگر این است کہ دولت برطانیہ برائے ایں مردم ہمچو علاقہ ہائے امید داشتہ شدہ است و مر پادریان را بریں دولت حقوق خدمات اند۔ وما میدانیم کہ بے عزّت کردن او شان کاریست کہ دولت برطانیہ براں خوشنود نتواند شد و ایں قصد او را رنج خواہد داد و ایں عدالت کارے خواہد بود کہ خلاف طبع کردہ آید۔ و ایں دولت را برما احسان ہا ست واجب است کہ از شمار نیفگنیم آنرا بلکہ واجب است کہ مابر زیادت پادریان صبر کنیم مگر شاید ازیں جہت دولت برطانیہ را خوش کنیم و مارا درأے سزائے نو عیسائیان شدن چہ نفع خواہد داد۔ و مارا غور باید کرد کہ ازیں حکام چہ قدر امن یافتیم۔ و مابدیشان بسیار تازگی و خوشی دیدیم و آسانی و شادمانی را یافتیم۔ و ازیشان ہیچ رنجے در دین بما نہ رسید۔ و نہ ہیچ جورے ہمچو جور ہائے بادشاہان ظالم بلکہ مارا در گفتارو کردار آزادی دادہ اند و چنداں احسان کردند کہ ماراضی شدیم و ما ازیشاں ہیچ بدی ندیدہ ایم و نہ سختی ہمچو ایّام سِکھاں بلکہ مااز روز خوردی تا روز بزرگی زیر سایۂ ایں دولت پرورش یافتیم ودر پناہ او بامن زندگی بسر بردیم و خدا اورا برائے ما ہمچو آں چشمہ بگردانید کہ ازاں آب می جوئیم و ہمچوآں بگردانید کہ بآں می بینم۔ پس می ترسیم کہ