فی کتابہ من غیر السبّ و الشتم۔ و کلمات لا یلیق لاھل الحیاء والحزم۔ بید انہ ابدع بارسال کتبہ من غیر طلب الی المسلمین الغیورین من اعزۃ القومؔ و نخب المؤمنین۔ وتلک ہی النار التی التھبت فی ضرم المتألمین۔ و احرقت قلوب المؤمنین المسلمین۔ فلما رَأَیْنَا ھٰذا الکتاب۔ و عثرنا علٰی غلواۂ و ما سبّ و ذاب۔ قرئنا کلمہ الموذیۃ۔ و آنسنا قذفاتہ المغضبۃ و شاھدنا ضیمہ الصریح۔ و قولہ القبیح۔ واجتلینا ما استعمل من جور و اعتساف۔ وقذف و شتم کاجلاف۔ علمنا انہ نطق بھا معتمدًا لاغضاب المسلمین۔ و ما تفوّہ علی وجہ الجد کالمسترشدین المحققین۔ بل تکلم فی شان سیّد الانام باقبح الکلام۔ کما ہو عادۃ الاجلاف و اللئام لیوذی قلوب المسلمین۔ و طوائف اھل الاسلام۔ و یُغلی قلوب امۃ خیر المرسلین۔ فظھر کما اراد ھٰذا الفتان۔ و تالّم بکلمہ کل من فی قلبہ الایمان۔ و اصاب المسلمین بقذفہٖ او بجز سبّ و شتم چیزے نیست۔ و بجز آن کلمات کہ اہل حیا و احتیاط را لائق نیستند۔ مگر این است کہ او این بدعت ایجاد کرد کہ بغیر طلب سوئے مسلمانان باغیرت کتابہا فرستاد و آن مسلمانان معززان قوم و برگزیدگان ایمانداران بودند۔ و این ہماں آتش است کہ در ہیزم ریزہ درد مندان مشتعل شد و دِلہائے مسلمانان بسوخت۔ پس ماچون آن کتاب رادیدم و بر بیہودگیہائے آن اطلاع یافتم و نیز بردشنام و عیب تراشی مطلع گشتیم و کلمات دلآزار او را بخواندیم و دُشنامہائے در غضب آرندۂ او رادیدیم و ظلم صریح و قول قبیح او را مشاہدہ کردیم ۔وہمہ نقشۂ جور و تعدی و دشنام دہی باترتیب آن ملاحظہ کردیم و ہمہ آنچہ فحش گوئی و دشنام دہی ہمچو کمینگان کردہ بود دانستیم کہ این شخص عمداً چنین کلمات استعمال کردہ است تا مسلمانان را درخشم آرد۔ و بطور محققان حق جو د حق پسند سخنے نگفتہ۔ بلکہ در شان آنحضرت صلی اللہ علیہ وسلم بہ بد ترین کلمات تکلم کردہ است چنانچہ عادت مردم کمینہ است تا دل مسلمانان و عامہ اہل اسلام را بر نجاند و دلہائے امت خیرالمرسلین را جوش دہد۔ پس چنانچہ او ارادہ کردہ بود ہماں بظہور آمد و ہر مومنے بکلمات او دردمند شد۔ و مسلمانان را بہ بد گفتن او دردناک