من ماء معین۔ و تفصیل ذالک ان بعض السفھاء من المتنصرین۔ والمرتدین الضالینؔ ۔ سبّوا نبیّنا محقرین غیر مبالین۔ و طعنوا فی دیننا مستھزئین۔ مع انھم اتخذوا الٰھا من دون الرحمٰن۔ و ترکوا اللّٰہ عاکفین علی الانسان۔ و جاؤا بِاِفک مبین۔ فلا یَسْتَحْیَوْنَ بل یوذون اھل الحق جالعین۔ ویفسدون فی الارض مجترئین۔ و یصولون علی المسلمین مغضبین۔ وکنا مامورین لازالۃ تماثیلھم۔ وازاحۃ اباطیلھم۔ و اجاحۃ تساویلھم۔ و اقتلاع اقاویلھم۔ والاٰن ظھر الامر معکوسًا۔ و عاب اللیل شموسًا۔ وصال المتنصرون علی المسلمین۔ و من فتنھم الجدیدۃ ان رجلًا منھم الف کتابا و سمّاہ امّھات المؤمنین۔ وسلک فیہ کل طریق السبّ و الافتراء کالمفسدین الفتّانین۔ انہ امرء استعمل السفاھۃ فی خطابہ۔ و اَبْدیٰ عذرۃ کانت فی وطابہ۔ و اظھر کانّہ اتمّ الحجۃ فی کتابہ۔ و ختم المباحث بفصل خطابہ۔ و لَیْسَ آب صافی سوئے او کشیدہ شد و تفصیل این قصہ این است کہ بعض نادانان از نوعیسائیان و مرتدان و گمراہان رسول ما صلی اللہ علیہ وسلم را بہ بیباکی و لا پروائی و دشنام می دہند و خندہ کنان در دین ما طعنہ می زنند۔ باوجودیکہ این مردم بجُزِ خدا وند حقیقی خدائے از پیش خود تراشیدہ اند۔ و خداوند حقیقی راترک کردہ بر انسانے رو آوردہ اندو دروغ صریح آوردند۔ پس حیا نمی کنند بلکہ اہل حق را از راہ بے شرمی ایذا می دہند و در زمین بجرأت و دلیری آمادۂ فساداند۔ و بر مسلمانان در حالت خشم حملہ می کنند ۔وما مامور بودیم کہ ازالۂ بُت ہائے ایشاں کنیم۔ و عقائد باطلۂ ایشاں را دور کنیم و کلمات زینت داد ۂ ایشاں را از بیخ بر کنیم و سخنہائے باطل ایشان را از بن برآریم مگر اکنون امر منعکس شدو شب میخواہد کہ عیب آفتاب ہا بگیرد و نو عیسائیان بر مسلمانان حملہ آور شدند۔ و از فتنہ ہائے نو پیدا کردۂ ایشان یکے این است کہ شخصے ازیشان کتابے تالیف کردہ نام آن امہات المومنین نہاد۔ و در آن کتاب از ہرگونہ دشنام و افترا را ہمچو مفسدان و فتنہ انگیزان درج کرد۔ او مرد کے راست کہ در کتاب خود سفاہت را اختیار کرد۔ و پلیدی را کہ در مشکہائے او بود ظاہر نمود۔و ظاہر کرد کہ گویا حجت را باتمام رسانیدہ است و گویا بفیصلہ خود بحث ہارا ختم کردہ است ۔و در کتاب