وکفانی لو فُزتَ بہٰذاالطریقۃ، وأظہرتَ ما قلتُ علی الحاضرین۔ ولکنی جَرّبتُکَ
مُذْ أعوام، أنک لا تقوم فی مقام، ولا ترید قطع خصام، وتنحِت فی آخر الأمر
حیلًا واہیۃ، ومعاذیر منسوجۃ کاذبۃ، وتفرّ کالمحتالین۔ فعلیک أن
لا تحتال کأیام سابقۃ، وتحضر علی المیقات فی رِیاغۃٍ مقرَّرۃ، فإن کنتَ غالبًا
وفاءَ أمرُک إلی غلبۃ ورشاد، فأَخفِض لک جناحَ انقیاد، وأتوب علٰی یدیک
باعتقاد، کالذی قفَل من ضلال إلی سَداد۔ فأَلْفِتُ الیوم وجہی إلیک یا أبا المِراء،
وإلٰی إخوانک من العلماء ، وأدعوکم إلٰی مأدُبتی الجَفَلَی، وأبلّغ دعوتی إلی
أہل الحضارۃ والفلا، فعلیکم أن لا تعرضوا عن ہذہ الدعوۃ کما أبیتم ذات
مرۃ فی الأیام السابقۃ، فإن ہذا یقضی بین الصادقین والکاذبین،
وتتجلّٰی منہ آیۃ رب العالمین، وتستبین سبیل المجرمین۔
واگر بدین طریق کامیاب شدی۔ واز گفتار من حاضرین را مطلع گردانیدی مرا ہمین قدر کافی است۔ مگر من از سالہا
ترا آز مودم کہ تو در ہیچ مقامے نتوانی ایستاد۔ ونمی خواہی کہ ہیچ خصومتے را قطع کنی۔ و در آخر کار حیلہ ہائے سست
مے تراشی۔ وعذر ہائے از دروغ بافتہ درمیان می آری۔ ومثل حیلہ گران می گریزی۔ پس برتو لازم خواہد بود کہ
ہمچو روز ہائے گذشتہ حیلہ ہا درمیان نیاری۔ وبروقت میعاد درکشتی گاہ مقررہ حاضر شوی۔ پس اگر تو غالب شدی
وامر تو سوئے غلبہ وسامان رجوع کرد۔ پس برائے تو بازوئے اطاعت خمیدہ خواہم کرد۔ وبردست تو باعتقاد توبہ
خواہم نمود۔ مثل آن کسے کہ از گمراہی سوئے صلاحیت رجوع کرد۔ پس امروز روئے خود سوئے تو وسوئے برادران تو
از علماء متوجہ کردم۔ وشمارا سوء مہمانی عام خود می خوانم۔ وہمہ باشندگان شہر و جنگل را
دعوت من است۔ پس برشما لازم است کہ ازین دعوت اعراض مکنید۔ چنانچہ پیش زین یکدفعہ
انکار کردہ اید۔ چرا کہ این تجویز در صادقان وکاذبان فیصلہ خواہد کرد۔
وازو نشان خدا تعالیٰ ظاہر خواہد شد۔ وراہ مجرمان مکشوف خواہد گردید۔