ومن المعترضین المذکورین شیخٌ ضالّ بطالویٌّ وجارٌ غویٌّ، یقال لہ محمّد حُسَیْن، وقد سبق الکلَّ فی الکذب والمَین۔ وإنہ أبی واستکبر، وأشاع الکبر وأظہر، حتی قیل إنہ إمام المستکبرین ورئیس المعتدین، ورأس الغاوین۔ ہو الذی کفّرنی قبل أن یکفّر الآخرون، واعترض علی کتبی وأظہر جہلہ المکنون۔ فقال إن تلک الکتب مشحونۃ من الأغلاط، وساقطۃ فی وحل الانحطاط، ولیست کماءٍ مَعین۔ وإن ہذا الرجل من الجاہلین، وکل ما یوجد فی کتبہ مِن مُلحہا وقیافیہا، فلیس قریحتُہ حجرَ أثافیہا، بل تلک کَلِمٌ خرجت من أقلام الآخرین۔ فقلتُ: یا شیخَ النَّوکَی، وعدوَّ العقل والنُّہٰی، إن کتبی مبرَّأۃ مما زعمتَ، ومنزّءۃ عما ظننت، إلَّا سہو الکاتبین، أو زیغ القلم بتغافُل مِنّی لا ویکے از اعتراض کنندگان شیخ گمراہ ساکن بٹالہ است کہ ہمسایہ گمراہ ماست۔ او را محمد حسین مے گویند۔ واز ہمہ در دروغ و ناراستی سبقت بردہ است۔ و او انکار کرد وتکبر نمود وتکبر را شائع کردہ وظاہر ساخت تاآنکہ گفتہ شد کہ اوامام متکبر ان است۔ و رئیس تجاوز کنندگان۔ وسر گمراہان است۔ اوہمان شخص است کہ پیش از ہمہ مرا کافر گفت۔ وبرکتابہائے من اعتراض کرد۔ وجہل خود ظاہر نمود۔ پس گفت کہ این کتابہا از غلطی ہا پر ہستند ودرگل انحطاط فرو افتادہ اند۔ وہمچو آب صافی نیست۔ واین شخص از جاہلان است وہرچہ از کلمات نمکین وقافیہ ہا در کلام او یافتہ مے شود۔ پس آن طبعزاد او و سنگ طبیعت اونیست بلکہ این کلمات از قلمہائے دیگران برآمدہ اند۔ پس گفتم کہ اے شیخ احمقان ودشمن عقل و دانش۔ بہ تحقیق کتاب ہائے من ازآنچہ گمان کردی بری ہستند۔ واز آنچہ زعم تست منزہ ہستند۔ مگر سہو کاتب یا کجی قلم از تغافل من نہ مثل جہل جاہلان