ومن التسعۃ الذین أشرتُ إلیہم رُجَیلٌ یقال لہ ’’أَصْغَر‘‘، وإنہ یزعم
فی نفسہ کأنہ أکبر، ویزدرینی مفتریًا مِن غیر استحیاء ، ویسبّنی فی محافل وأملاء ،
فسیعلم کیف یُجعَل من الأصغرین۔ إنہ یتبع الہویٰ، ولا یَجْری طَلْقًا مع التقویٰ۔
یرید أن یفضّ ختوم الشہوات ولو بالجنایات، ویجتنی قطوف اللذات ولو بالمحرّمات۔
وکذٰلک تأہّبت لہ الرفاق، وازداد من المنافقین النفاق، واستحکمَ فی الطباع
الذمیمۃ، حتی سبق إخوانَہ فی النمیمۃ۔ ومَا أریٰ مَدْحَرۃً لشیطانہ، إلّا أن أدعوہ
لامتحانہ، فأُقبِل علیہ إقبالَ طالبٍ المناضلَ، لیتبیّن أمر الجاہل والفاضل۔
وإنہ کان یطلبنی لِوَغاہ، فالیوم نُرضیہ بما یہواہ۔ وقد خاطبتُہ من
قبل ذاتَ العُوَیم، لأزیل ما علا قلبَہ کالغَیم، فقلتُ آتِنی کالرائد وتمتَّعْ من الموائد،
فإن کنتَ رأیناک کسحابِ مُطَیرٍ، أو ثبت معک مِن البلاغۃ کمَیْرٍ، فنؤمن بک
وازان نُہ کس کہ سوئے اوشان اشارت کردہ ام مرد کے است کہ نام او اصغر علی است۔ واو نفس خود را
گمان می کند کہ گویا او اکبر است۔ ومحض از روئے افترا وترک حیا عیب گیری من می کند۔ ودرمجالس وگروہ مردم بدگوئی
من میکند۔ پس عنقریب خواہد دانست کہ چگونہ از کمتران کردہ خواہد شد او پیروی خواہش خود میکند ویک تگ نیزہم با
تقویٰ نمی رود۔ میخواہد کہ مہرہائے آرزوہا را بشکند واگرچہ باگناہان شکستہ باشد۔ ومیوہ ہائے لذات را بچنیدواگرچہ
بامحرمات چیدہ باشد وہمچنین رفیقان بد وجمع شدند۔ واز صحبت منافقان نفاق زیادہ گشت۔ ودر سرشت نکوہیدہ مستحکم شد۔
تاآنکہ درغمازی از برادران خود درگزشت۔ ومن آن حربہ کہ شیطانش را از و دور کند بجز این امر نمی بینم کہ
امتحانش کنم۔ پس سوئے او ہمچو جویندہ محاربہ متوجہ می شوم تاکہ در جاہل وفاضل فرق پیدا شود۔
و او مرا برائے پیکار خود می طلبد۔ پس امروز آرزوئے اورا باودادہ اورا خوش کنیم۔ ومن پیش ازین درسالے از سالہا
اورا مخاطب کردہ بودم تاکہ آن ابررا ازدل او بردارم کہ بردلش برآمدہ است۔ پس گفتم کہ ہمچو جویائے آب وعلف نزدم بیا
واز خوانہائے ماتمتع بردار۔ پس اگر ماترا ہمچو ابراندک بارندہ ہم یافتیم یا با تو ہمچو قوت لا یموت بلاغتے ثابت شد۔ پس مابتو