وأبادہم بعد شحوبہم، فتراہم کأموات غیرِ أحیاء ساقطین۔ وکان فی ہذہ الدیار تسعۃُ رَہْطٍ من الأشرار، وکانوا مفسدین فی الأرض ولا ینتہجون مہجّۃ الخِیار، وما کانوا صالحین۔ ووجدتُہم فی الکبر والإباء ، کالجُملۃ المتناسبۃ الأجزاء ، أو کأمراض متشابہۃ فی الخبث والإیذاء ، ورأیتُ کلّہم من المعادین المعتدین۔ فمنہم رجلٌ أَمْرَتْسَری یقال لہ ’’الرسل البابا‘‘۔ إنہ امرؤ لا یعرف صدقًا ولا صوابا، وکذّب بآیاتنا کِذّابا۔ وخالَطہ زُمَرٌ من السفہاء ، فقعدوا بحذاء شمس کالحِرباء ، وقالوا إنا نرید أن نعارضک کالأدباء ، ولکنا لا نجیئک کما ترید بل أْتِنا کالغرباء ، وإذا جئت فنبارز کالمعارضین۔ فعُفْتُ المسعی فی أوّل نظری إلی الجہلاء، وأخذتْنی أَنَفۃٌ أن برانہا عمل نمی کنند۔ وآنچہ میگویند خود بجا نمی آرند۔ آتش شان مردہ است وگرمی شان پوشیدہ شدہ۔ وخدا تعالیٰ بردلہائے شان مہر کردہ است۔ وبعد لاغرشدن اوشان اوشان را ہلاک کردہ۔ پس می بینی کہ ایشان مثل آن مردگانے افتادہ ہستند کہ درآنہا روح زندگی نیست۔ ودرین دیار نہ۹ کس از شریران بودند کہ در زمین فساد میکر دند وطریق نیکان اختیار نمی نمودند ونہ خود نیکوکار بودند۔ ومن اوشان را در تکبر وسرکشی مانند آن جملہ ہا یافتم کہ اجزائے آنہا باہم متناسب میباشد یا مثل آن بیماری ہا یافتم کہ درخبث وایذا دادن باہم مشابہ می باشند۔ وآن ہمہ را از دشمنان تجاوز کنندگان یافتم پس از آنہا شخصے است باشندہ امرتسر کہ او را رسل بابا می گویند۔ او مردے است کہ راہ صدق و صواب رانمی شناسد۔ وتکذیب نشانہائے مابغایت درجہ کردہ است۔ وگروہے از سفیہان بااو مخالطت کردہ۔ وبمقابلہ من ہمچو آفتاب پرست نشستند وگفتند کہ مامیخواہیم کہ ہمچو ادیبان باتو معارضہ کنیم۔ مگر نزد تو نخواہیم آمد۔ چنانکہ تو می خواہی بلکہ تونزدما بیا۔ وچون آمدی پس معارضہ خواہیم کرد۔ پس در اول خیال ازین امر کراہت کردم کہ نزد جاہلان روم۔ ومرا ازین تنگ آمد کہ در مجلس