الحقّ والدین، ونبذتم حُکم دیّان غمَرتْ مواہبُہ العالمین۔ بِوَحْشِ الْبَرِّ یُرْجَی الْاِ ءْتِلَافُ وَکَیْفَ الْاِ ءْتِلَافُ بِمَنْ یَّعَافُ قرینا المُعرضین بطیّباتٍ فردّوا ما قرینا ھم وَعافوا بِحُمْقٍ یَّحْسَبُوْنَ الدَّرَّ ضَرًّا وَاَجْیَافُ الْفَسَادِ لَہُمْ جُوَافُ فَمَااَرْدَی الْعِدَا اِلاَّ اِبَاءٌ وَظَنُّ السَّوءِ فِیْنَا وَاعْتِسَافُ کِلَابُ الْحَیِّ قَدْ نَبَحُوْا عَلَیْنَا وَلَا یَدْرُوْنَ حِقْدًا مَّاالْعَفَافُ وَقَدْ صِرْنَا حُدَیَّا النَّاسِ طُرًّا وَبُرْھَانِیْ لِمُرَّانِیْ ثِقَافُ اَرَی ذُلًّا بِسُبْلِ الْحَقِّ عِزًّا وَوَھْدِیْ فِیْ رِضَا الْمَوْلٰی شِعَافُ وَاِنَّ اللّٰہَ لَایُخْزِیْنِ اَبَدًا اَ نَا الْبَازِی الْمُوَقَّرُ لَا الْغُدَافُ فَمَا لِلْعَالِمِیْنَ نَسُوْا مَقَامِیْ قُلُوْبٌ فِیْ صُدُوْرٍ اَوْ وِحَافُ ودین را باطل کنید۔ وحکم آن جزا دہندہ را افگندہ اید کہ بخششہائے او جہانیان را فرو گرفتہ است۔ باچرندگان جنگلی سازواری ممکن است و چگونہ سازواری بدان کس ممکن است کہ کراہت میدارد ما کنارہ کنندگان را بطعامہائے طیب دعوت کردیم پس دعوت مارا ردّ کردند و کراہت کردند از روئے حماقت شیر را ضرردہندہ خیال می کنند و مردارہائے فساد نزد ایشان ماہی است پس دشمنان را ہیچ چیزے بجز سرکشی و ظن بددرما و ازحد بیرون شدن ہلاک نکردہ است سگانِ قبیلہ بر ما عو عو کردند و از کینہ نمی دانند کہ پرہیزگاری چہ چیز است و ما برائے تمام مردم بطریق مقابلہ و معارضہ بر خاستیم و دلیل من برائے نیزہ من ہمچوچیزیست کہ بدان نیزہ را راست میکنند من ذلّت را در راہ خدا تعالیٰ عزت مے بینم و زمین پست من در رضائے مولیٰ حکم سرکوہ ہا می دارد و خدا ہرگز مرا رسوا نخواہد کرد کہ من باز بزرگ قدرم کہ کلاغ سیاہ پس علما را چہ شد کہ مقام مرا فراموش کردند دلہا در سینہ ہا ہستند یا سنگ ہائے سیاہ در آغوشہا می دارند