غیر مبَالین۔ وکان ذٰلک أول الاشتہارات فی ہذہ المقدّمۃ، والبواقی
التی أُشیعتْ بعدہا فہی لہا کالأنباء المفصّلۃ المصرّحۃ، وکالتفصیل
للعبارات المُجْملۃ السابقۃ۔ وأنت تعلم أنّ وعید ذٰلک الاشتہار کان
مشروطًا بشرط التوبۃ، لا کالعقوبۃ القطعیّۃ الواجبۃ النازلۃ من
غیر المُہْلۃ۔ وإن شئت فاقرأْ اشتہارًا مِنّی طُبع فی ’’غوضفٍ‘‘ من السنوات
المسیحیۃ، لِغَضْفِ کبرِ ہذہ الفءۃ الباغیۃ۔ فلما لم ینتہوا بہذا
الاشتہار، ولمَ یترکوا طریق التبار، فکشف اللّٰہ علیّ أمورًا لتلک الفءۃ، وأنا
بین النوم والیقظۃ، وکان ہذا الکشف تفصیل ذٰلک الإلہام فی المرّۃ الثانیۃ۔
وبیانہ أنی کنت أرید أن أرقُد، فإذا تمثّلتْ لی أمُّ زوجۃ ’’أحمد‘‘،
ورأیتہا فی شأنٍ أحزَنَنی وأرجَدَ، وہو أنی وجدتُہا فی فزع شدید عند
را بہ لاپروائی پس پشت خود اند اختند۔ وآن اول اشتہار بود کہ درین مقدمہ شائع کردم۔ وباقی ہمہ اشتہارات
کہ بعدازان شائع کردم تفصیل آن اجمال بود۔
و تو میدانی کہ وعدہ عذاب آن اشتہار مشروط بشرط توبہ بود۔ نہ مثل آن سزائے کہ قطعی باشد وبغیر توقفے و مہلتے فرود آید۔
و اگر بخواہی آن اشتہار من بخوان کہ در ۱۸۸۶ء یک ہزار وہشتصد وہشتادوشش مسیحی
برائے شکستن کبر آن گروہ باغی جاری کردہ بودم۔ پس ہرگاہ اوشان بدین اشتہار از
بدی ہائے خود باز نیامدند وطریق ہلاکت را نگذاشتند۔ پس خدا تعالیٰ برائے این گروہ چند امور دیگر بر من ظاہر کرد
ومن دران وقت در حالتے بودم کہ بین بین خواب وبیداری می باشد۔ واین کشف تفصیل آن الہام بمرتبہ دوم بود
وبیان آن این است کہ من ارادہ خفتن می داشتم کہ ناگاہ مادر زنِ احمد بیگ در حالت کشفی برمن
متمثل شد۔ و اورا در حالے دیدم کہ مرا غمگین کرد و بدن من بلرزانید۔ وآن این است کہ وقت ملاقات اورا در خوف